Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Go 164/19

Uzasadnienie

Skarżąca B.C. (dalej zwana Skarżącą, Stroną) złożyła skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej DO ARMiR) z dnia [...] grudnia 2018 r Nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] (dalej zwany też organ I instancji) nr [...] wydaną w sprawie przyznania płatności ekologicznej [...] na rok 2016.

Z uzasadniania zaskarżonej decyzji wynika następujący stan faktyczny:

W dniu 6.06.2016 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - zwanego dalej Biurem Powiatowym ARiMR, wpłynął wniosek o przyznanie płatności ekologicznej - zwane również płatnością RE - na rok 2016. Do wniosku dołączono 4 załączniki w tym część Planu Działalności Ekologicznej sporządzony dla gospodarstwa Skarżącej.

W powyższym wniosku Strona zadeklarowała, iż ubiega się o przyznanie płatności ekologicznej w ramach następujących pakietów:

1. - 7 Uprawy rolnicze po okresie konwersji - zwany również wariantem 7.1 - na działkach rolnych o łącznej powierzchni 44,80 ha tj.:
2. - A1 o powierzchni 30,80 ha, położonej na działce ewidencyjnej [...] w województwie [...]
3. - B1 o powierzchni 7,00 ha, położonej na działce ewidencyjnej [...] w województwie [...],
4. - C1 o powierzchni 7,00 ha, położonej na działce ewidencyjnej [...] w województwie [...]
5. - 8 Uprawy warzywne po okresie konwersji - zwany również wariantem 8.1 - na działkach rolnych o łącznej powierzchni 11,03 ha tj.:
6. - D1a o powierzchni 7,71 ha, położonej na działce ewidencyjnej [...] w województwie [...],
7. - F1a o powierzchni 3,32 ha, położonej na działce ewidencyjnej [...] w województwie [...]

W dniu 01.09.2016 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek Skarżącej o przyznanie płatności ekologicznej [...] złożony z uwagi na przeniesienie posiadania gruntów. Wniosek dotyczył przejęcia przez Skarżącą zobowiązań w ramach pakietów:

1. - 7 Uprawy rolnicze po okresie konwersji na działkach ewidencyjnych nr [...], położonych w województwie [...].
2. - 8 Uprawy warzywne po okresie konwersji na działkach ewidencyjnych nr [...] położonych w województwie [...].

Wraz z w/w wnioskiem zostało złożone "Oświadczenie o kontynuowaniu realizacji zobowiązania ekologicznego [...], zgodnie z którym - w dniu [...].05.2016 roku Skarżąca przejęła posiadanie użytków rolnych w odniesieniu do których realizowane jest zobowiązania ekologiczne przez B. sp. z o.o.

Ponadto Strona zobowiązała się do kontynuowania realizacji zobowiązania ekologicznego podjętego przez tego rolnika do końca okresu objętego tym zobowiązaniem tj. do dnia [...].03.2020 r..

W dniu 21.06.2017 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR pismem zwrócił się do Kierownika Biura Kontroli na Miejscu ARiMR Oddziału Regionalnego ARiMR o przeprowadzenie kontroli w zakresie podstaw realizacji programu rolnictwo ekologiczne tj., dotyczącej planu działalności ekologicznej, rejestru działalności ekologicznej.

W dniu [...].06.2017 r. została przeprowadzona przez pracowników Regionalnego Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR wizytacja, której celem było sprawdzenie posiadania przez rolnika dokumentacji w zakresie realizacji programu rolnictwo ekologiczne. Z wizytacji została sporządzona notatka służbowa z dnia [...].06.2017 r. Jak wynika z w/w notatki kontrolerzy ustalili, iż Skarżąca nie posiada planu działalności ekologicznej i rejestru działań agrotechnicznych ponieważ jest on u doradcy rolnośrodowiskowego. Ponadto Strona okazała: pismo z dnia [...].06.2017 r. skierowane do ARiMR w celu rezygnacji z kontynuowania programu rolnictwo ekologiczne w gospodarstwie, certyfikat zgodności nr [...] ważny do dnia [...].05.2017 r.

Kierownik Biura Powiatowego ARMiR w dokonał weryfikacji wniosku i w dniu [...] sierpnia 2018 r. wydał Skarżącej decyzję w sprawie przyznania płatności ekologicznej [...] i przyznał płatność ekologiczną na 2016 r. w pakiecie 8.1 w wysokości 14.187,30 zł oraz odmówił przyznania płatności w pakiecie 7.1. Uzasadniając odmowę przyznania płatności organ wskazał, że Jednostka Certyfikującą C. sp. z o. o. stwierdziła brak plonu ekologicznego na działkach A1, B1 i C1. W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, iż w przypadku zadeklarowanego pakietu 7.1., w którym zadeklarowano do płatności w/w działki z plonu pozyskanego z deklarowanych do płatności RE obszarów w/w działek nie wytworzono produktu ekologicznego (brak produktu "gryka" na Certyfikacie Zgodności [...]). Z uwagi na powyższe oraz że działki rolne A1, B1, C1 stanowią 100% powierzchni w deklarowanym pakiecie 7.1 organ I instancji wskazał, iż nie zostały spełnione wymagania określone w § 9 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014- 2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 370, ze zm.) - dalej zwane Rozporządzenie RE, co skutkowało odmową przyznania płatności w pakiecie 7.1.

Od powyższej decyzji Strona złożyła odwołanie. W odwołaniu wskazała, że organ I instancji naruszył przepisy Kpa bowiem nie dał stronie wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i zgłoszonych żądań, a co za tym idzie Skarżąca nie mogła udowodnić iż realizuje zobowiązanie ekologiczne i wytwarza produkty rolnictwa ekologicznego.

Zdaniem Strony błędne jest stanowisko organu, że obowiązkiem rolnika było uzyskanie plonu w jakości ekologicznej stwierdzonej przez jednostkę certyfikującą. Żaden bowiem przepis prawa nie określa, że produkt rolnictwa ekologicznego, o jakim mowa w § 9 ust. 2 Rozporządzenia RE - jest tym samym co plon w jakości ekologicznej. Stawianie przez organ I instancji znaku równości pomiędzy kategorią normatywną "produktów rolnictwa ekologicznego", a "plonem w jakości ekologicznej" jest oczywistym błędem. W ocenie Strony działki rolne uprawiane zgodnie z wymogami rolnictwa ekologicznego mogą dać plon, który ze względu na system oceniania samego plonu okaże się plonem o jakości, która nie jest uznawana za ekologiczną. Rolnik mimo zachowania wymogów rolnictwa ekologicznego i uzyskania z niego produktów może nie uzyskać jakości ekologicznej tego plonu w ocenie jednostki certyfikującej z różnych przyczyn niezależnych od rolnika.

Certyfikacja przez jednostkę certyfikującą nie odbywa się na cele uzyskania płatności lecz jest elementem systemu wspierania jakości żywności i umożliwienia weryfikowania jakości żywności oferowanej następnie konsumentom.

W konkluzji Strona stwierdziła, iż ocena dokonana przez jednostkę certyfikującą sama w sobie jest niewystarczającym dowodem niewypełnienia przez rolnika wymogu wytworzenia produktów rolnictwa ekologicznego, a żaden przepis prawa nie stanowi warunku uznania spełnienia przesłanki wytworzenia produktu rolnictwa ekologicznego od istnienia certyfikatu bądź innego dokumentu pochodzącego od jednostki certyfikującej, a wykazującego, że produkt wytworzony przez rolnika w ramach rolnictwa ekologicznego ma jakość ekologiczną.

DOR ARMiR decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARMiR. Zdaniem organu, decyzja została wydana w oparciu o całość zgromadzonego materiału oraz przy zastosowaniu w sposób właściwy przepisów prawa.

W złożonej skardze na decyzję Skarżąca zarzuciła:

1. 1. Naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 145 §1 lit. c ustawy ppsa w zw. z art. 80 KPA, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności, która jest kluczowa dla przedmiotowej sprawy, a mianowicie organ orzekający pominął fakt, iż brak na certyfikacie gryki oraz działek, na których gryka była uprawiana na wykazie przesłanym przez jednostkę certyfikującą do ARiMR- organ uznał, że jest winą Skarżącej, podczas gdy oczywistym jest fakt, iż za treść wydanego dokumentu oraz wszelkich załączników, którym jest certyfikat odpowiada organ certyfikujący.
2. 2. Naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 145 §1 lit. c ustawy ppsa w zw. z art. 80 KPA, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności, protokół sporządzony przez jednostkę certyfikującą sporządzony w 2016 roku wyraźnie wskazuje na karcie 3/1 ilość zebranej gryki, co oczywiście świadczy o tym, iż na spornych działkach była ta gryka uprawiana.
3. 3. Naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 145 §1 lit. c ustawy ppsa w zw. z art. 80 KPA, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności, iż prowadziła i posiada do tej pory pełną dokumentację produkcji ekologicznej, która miała miejsce na działkach w 2016 roku.
4. 4. Naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 145 §1 lit. c ustawy ppsa wz. z art. 80 KPA, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności, iż wykazała i udowodniła, czego organ orzekający II Instancji nie wiedzieć czemu, nie wziął pod rozwagę, iż wyprodukowałam w 2016 roku grykę w jakości ekologicznej.
5. 5. Naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 145 §1 lit. c ustawy ppsa w zw. z art. 80 KPA, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności poprzez całkowicie niezasadne stwierdzenie, iż nie posiadała planu działalności ekologicznej oraz nie prowadziła produkcji ekologicznej, podczas gdy ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż posiadała taki plan i działała zgodnie z jego założeniami.
6. 6. Naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 145 §1 lit. a ustawy ppsa w zw. z §2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo Ekologiczne" objętego programem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2018r. poz. 1784.) zwanego w dalszej części rozporządzeniem, poprzez bezpodstawne uznanie, iż nie spełniała przesłanek wymienionych w naruszonym przepisie, które uprawniają rolnika do dopłat.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje

Skarga okazała się niezasadna.

Sporu pomiędzy Stronami nie ma w odniesieniu do przyznanej płatności do pakietu 8.1. W ocenie Sądu decyzja organu w tym zakresie nie narusza przepisów postępowania ani prawa materialnego.

W niniejszej sprawie sporna kwestia dotyczy tego czy organy zasadnie odmówiły Stronie przyznania płatności w pakiecie 7.1.

Strona podniosła, iż błąd Jednostki Certyfikującej C. sp. z o.o. polegający na nie wykazaniu w certyfikacie produktu ekologicznego tj. gryki, nie powinien stanowić podstawy dla negatywnej decyzji dla Skarżącej. Według Skarżącej organ w sposób nieuprawniony nie uwzględnił, iż w roku 2016 wyprodukowała ona grykę. Natomiast zdaniem organu Stronie nie przysługuje płatność w pakiecie 7.1 gdyż nie wytworzyła produktu rolnictwa ekologicznego z uwagi, że produkt "gryka" nie został umieszczony na Certyfikacie Zgodności.

W ocenie Sądu odmowa przyznania płatności do pakietu 7.1. jest uzasadniona. Stan prawny na podstawie którego ustalono stan faktyczny niniejszej sprawy zawarty został w przepisach prawa krajowego oraz unijnego tj. w:

1. - Ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 627) - zwanej dalej Ustawą PROW,
2. - Ustawie z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2015 r. poz. 497 ze zm.) - zwanej dalej Ustawą ekologiczną.
3. - Rozporządzeniu RE w brzmieniu obowiązującym w dniu złożenia wniosku,
4. - Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014 r., str.
5. 69) - zwanego dalej Rozporządzeniem nr 809/2014.
6. - Rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz.I.UE L z dnia 18 września 2008 r.) - zwane dalej Rozporządzeniem 889/2008.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż art. 1 Ustawy PROW, określa zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie dotyczącym wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020, wskazuje stosowne rozporządzenia komisji i parlamentu (UE) i powołuje się na przepisy Unii Europejskiej wydane w trybie tego rozporządzenia oraz stanowi, o warunkach i trybie przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej w ramach działań i poddziałań objętych programem - w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w pkt. 1, lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej.

Zgodnie z art. 4 Ustawy PROW, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kpa, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy PROW organ administracji publicznej:

1. 1) stoi na straży praworządności;
2. 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
3. 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
4. 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kpa nie stosuje się.

Natomiast w ust. 2 powyższego przepisu wskazano, iż strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

W myśl § 2 ust. 1 Rozporządzenia RE, płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 Rozporządzenia nr 1305/2013, jeżeli:

1. 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,
2. 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f Rozporządzenia nr 1305/2013, wynosi co najmniej 1 ha;
3. 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 Rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu,
4. 4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Zadeklarowane przez Skarżącą pakiet 7 oraz pakiet 8 wymienione zostały odpowiednio w § 4 ust. 1 pkt 7 oraz pkt 8 Rozporządzenia RE. § 9 ust. 1 Rozporządzenia RE stanowi, iż płatność RE jest przyznawana, jeżeli rolnik prowadzi produkcję rolną zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie nr 2092/91 oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia.

Natomiast zgodnie z § 9 ust. 2 Rozporządzenia RE, płatność RE w ramach pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4, 7, 8, 9 i 10 jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik wytworzył produkty rolnictwa ekologicznego w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1054) zwanej dalej Ustawą ekologiczna, a w przypadku uprawy:

1. 1) roślin dwuletnich wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia, jeżeli rolnik wytworzył te produkty w drugim roku uprawy rośliny dwuletniej;
2. 2) drzew lub krzewów, o których mowa w ust. 2 pkt 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia, wytworzenie produktów nie jest wymagane w pierwszych dwóch latach od ich nasadzenia.

W myśl § 11 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia RE, płatność RE jest przyznawana do gruntów ornych, na których występują uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia - w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-3, 5, 7-9 i 11 oraz wariantów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 4 lit. b i pkt 10 lit. b;

Zgodnie z § 12 ust. 1 Rozporządzenia RE, wysokość płatności ekologicznej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni gruntów, do których przysługuje płatność ekologiczna, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności.

W ust. 2 w/w Rozporządzenia prawodawca wskazał, iż wysokość stawek płatności, o których mowa w ust. 1, dla poszczególnych pakietów i ich wariantów jest określona w załączniku nr 8 do rozporządzenia.

W ust. 3 w/w Rozporządzenia określono, że przy ustalaniu wysokości płatności ekologicznej uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie z załącznikiem nr 8 Rozporządzenia RE stawka płatności w zakresie wnioskowanego Pakietu 7.1 Uprawy rolnicze po okresie konwersji wynosi 792,00 zł, natomiast w przypadku Pakietu 8.1 Uprawy warzywne po okresie konwersji wynosi 1310,00 zł.

W ocenie Sądu dokonane przez organ na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalenie stanu faktycznego w zakresie pakietu 7.1 w odniesieniu do obowiązujących w tym zakresie przepisów jest prawidłowe. W niniejszej sprawie organ weryfikując okoliczność, o której mowa w § 9 ust. 2 Rozporządzenia RE (obecnie ust.1a) tj. fakt czy Skarżąca wytworzyła produkty rolnictwa ekologicznego, oparł się na danych określonych w wykazie producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2016 przekazanym Prezesowi ARiMR przez Jednostkę Certyfikującą C. sp. z o. o. (dalej też JC) na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy ekologicznej.

W przedmiotowym wykazie (w aktach sprawy) JC nie potwierdziła by z działek rolnych "A1", "B1" oraz "C1" zadeklarowanych w Pakiecie 7.1 zebrany został plon gryki, z którego możliwe było wytworzenie produktu spełniającego wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2016. W tym miejscu podkreślenia wymaga fakt, iż na żadnym etapie JC oraz Kierownik Biura Powiatowego ARiMR nie stwierdził, że na zadeklarowanych działkach nie zebrano plonu gryki w wysokości wskazanej przez Stronę.

Wskazano jedynie, iż zebrany plon gryki nie został wystawiony na certyfikacie [...]. Uzasadniając powyższe należy wskazać, iż na w/w certyfikacie w rubryce ilość i rodzaj produktów ekologicznych wskazano tylko: Soczewicę - 0,55 tony, siano 5,42 tony.(vide Certyfikat zgodności [...]).

Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż przedmiotowy certyfikat, to dokument określony w art. 29 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. U. UE 2007.189.1) - zwanego dalej Rozporządzeniem nr 834/2007, wydawany każdemu podmiotowi gospodarczemu, który podlega ich kontroli i który w obszarze swojej działalności spełnia wymogi określone w przedmiotowym rozporządzeniu. Certyfikat ten umożliwia co najmniej identyfikację podmiotu oraz rodzaju lub asortymentu produktów, a także okresu ważności.

Zasady przyznawania płatności ekologicznej zostały uregulowane w rozporządzeniu RE. Zgodnie z § 2 rozporządzenia RE płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli:

1. 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym";
2. 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art" 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha;
3. 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, zwane dalej "zobowiązaniem ekologicznym";
4. 4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu.

Odpowiednie minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin oraz inne odpowiednie obowiązkowe wymogi, o których mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, są wskazane w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

Zgodnie z § 2 pkt 4 w/w rozporządzenia RE, warunkiem przyznania płatności jest spełnienie warunków przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określonych w rozporządzeniu. W niniejszej sprawie Skarżąca zgłosiła pakiet 7 tj. uprawy rolnicze po okresie konwersji. Pakiet ten określony został w § 4 ust. 1 pkt. 7 rozporządzenia RE. Zgodnie natomiast z § 9 ust. 2 rozporządzenia RE płatność w ramach pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt. 7 (pakiet zgłoszony przez Skarżącą), jest przyznawana, jeżeli ponadto rolnik wytworzył produkty rolnictwa ekologicznego w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy ekologicznej. W myśl art. 2 pkt 6 w/w ustawy produkty rolnictwa ekologicznego, to produkty uznane za ekologiczne w rozumieniu art. 2 lit. c Rozporządzenia nr 834/2007. Art. 2 lit. c Rozporządzenia nr 834/2007 stanowi natomiast, iż "ekologiczny" oznacza pochodzący z produkcji ekologicznej lub z nią związany.

Wskazana "produkcja ekologiczna" zgodnie z art. 2 lit. a Rozporządzenia nr 834/2007 definiowana jest jako stosowanie metod produkcji zgodnych z zasadami określonymi w niniejszym rozporządzeniu na wszystkich etapach produkcji, przygotowania i dystrybucji. Podmiotami upoważnionymi do weryfikacji i kontroli w rolnictwie ekologicznym, do których producenci rolni zgłaszają podjęcie działalności w zakresie rolnictwa ekologicznego, kontynuację tej działalności oraz realizację zadań są tzw. jednostki certyfikujące (art. 4 ust. 1 Ustawy ekologicznej). Na podstawie art. 7 ust. 1 Ustawy ekologicznej jednostki certyfikujące działają w zakresie udzielonego im upoważnienia, w tym prowadzą kontrolę w ramach systemu kontroli, o którym mowa w art. 27 Rozporządzenia nr 834/2007, na zasadach i w sposób określony na podstawie tego artykułu i w przepisach wydanych na podstawie tego artykułu.

Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 Ustawy ekologicznej jednostka certyfikująca powiadamia Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych i pozostałe jednostki certyfikujące o wystąpieniu sytuacji, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia nr 834/2007, w terminie 14 dni od dnia jej stwierdzenia.

Jednocześnie na mocy art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy ekologicznej jednostka certyfikująca przekazuje: ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, Głównemu Inspektorowi oraz Prezesowi ARiMR, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, do dnia 30 listopada każdego roku, wykaz producentów, o których mowa w ustawie z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2015 r. poz. 807 i 1419, z 2016 r. poz. 1605 oraz z 2017 r. poz. 5 i 624), którzy spełnili określone wymagania dotyczące produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami dotyczącymi rolnictwa ekologicznego, według stanu na dzień 15 listopada tego roku. Zawartość przedmiotowego wykazu określona została w art. 9 ust. 4 Ustawy ekologicznej, który stanowi, iż wykaz, o którym mowa w ust. 3, zawiera, oprócz informacji, o których mowa w art. 28 ust. 5 Rozporządzenia nr 834/2007, dane i informacje dotyczące produktów rolnictwa ekologicznego wytworzonych przez każdego z producentów ekologicznych.

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy ekologicznej wykaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, dla celów postępowania dowodowego w postępowaniu prowadzonym w sprawach związanych z udzielaniem pomocy finansowej producentom ekologicznym, na podstawie przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej, przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 oraz przepisów o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na łata 2014-2020, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu przepisów Kpa.

W niniejszej sprawie Jednostka Certyfikującą C. sp. z o. o. stwierdziła, iż z plonu pozyskanego z deklarowanych do płatności obszarów dla działek rolnych "A1", "B1" oraz "C1" nie wytworzono produktu ekologicznego (brak produktu gryki na Certyfikacie Zgodności (przedmiotowy dokument - w aktach sprawy) i gryka nie została uwzględniona wykazie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 Ustawy ekologicznej. Tym samym uznać należy, iż Strona nie spełniała wymagań określonych w § 2 w związku z § 9 Rozporządzenia RE, który stanowi, iż płatność w ramach wszystkich pakietów lub ich wariantów (z wyłączeniem pakietu 5 oraz 11 Uprawy paszowe a także 6 oraz 12 Trwałe użytki zielone) jest przyznawana, jeżeli nie tylko prowadzi produkcję rolną zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym ale również jeżeli rolnik wytworzył produkty rolnictwa ekologiczne w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy. Zarzut Skarżącej w świetle powyższych przepisów prawa jest bezzasadny.

Organ działając w granicach prawa nie może w sposób wybiórczy ich stosować i interpretować. Przy stosowaniu § 2 rozporządzenia RE, nie można pominąć dalszych przepisów prawa do których przepis się odnosi tj. § 9 w/w rozporządzenia.

Odnosząc się do kwestii posiadania przez Skarżącą planu działalności ekologicznej oraz wyprodukowania gryki, należy wskazać, iż okoliczności te nie mogą stanowić podstawy do zmiany decyzji organów. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa (tj. § 2 i § 9 rozporządzenia RE) jedynie wykazanie gryki jako produktu ekologicznego przez specjalistyczną Jednostkę Certyfikującą – C. sp z o.o. dowodzi, iż spełnione zostały warunki umożliwiające przyznanie płatności. Podkreślić należy, iż podstawą do uznania, iż danemu podmiotowi przysługują płatności jest łączne spełnienie warunków określonych w § 2 rozporządzenia RE. Niespełnienie chociażby jednego z warunków (w niniejszej sprawie pkt 4 w zw. z § 9), uniemożliwia przyznania płatności, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.

Samo stwierdzenie prowadzenia uprawy gryki nie dowodzi wytworzenia produktu ekologicznego. Dla stwierdzenia, iż dany produkt spełnia wymogi i może zostać uznany jako produkt ekologiczny konieczne jest spełnienie szeregu warunków wynikających z przepisów prawa. Postępowanie takie kończy się wydaniem stosownego certyfikatu, którego Skarżąca nie posiada w odniesieniu do uprawy gryki.

We wniesionej skardze podniesiono również, iż za treść wydanego dokumentu odpowiada jednostka certyfikująca i brak gryki w wykazie nie jest winą Skarżącej. Odnosząc się do powyższego twierdzenia, należy wskazać, że Strona może podjąć działalnie mające na celu uzupełnienie wykazu produktów o grykę. Uzyskanie certyfikatu obejmującego grykę jako produktu ekologicznego, może stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w trybie nadzwyczajnym.

Wykaz Jednostki Certyfikującej ma decydujące znaczenie dla przyznania płatności zarzuty wobec Jednostki Certyfikującej nie mogą odnieść pożądanego skutku wobec organów ARiMR. Zadaniem ARiMR nie jest weryfikacja i badanie zasadności odmowy uznania, czy w gospodarstwie prowadzona jest produkcja rolna zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym. Kwestie te należą do wyłącznej właściwości wysokospecjalistycznych jednostek certyfikujących. Słusznie organ zwrócił uwagę na fakt dotyczący podstawy nie uznania przez Jednostkę Certyfikującą gryki jako uprawy ekologicznej, który zgodnie z protokołem z kontroli Jednostki Certyfikacyjnej wynika, z faktu, że Strona nie użyła nasion kwalifikowanych jako ekologiczne. Oznacza to, że brak wskazania w certyfikacie gryki nie wynika z "przeoczenia" jednostki certyfikującej ale z faktu, że uprawa gryki (z uwagi na użycie niekwalifikowanych nasion) nie może zostać uznana za produkt ekologiczny.

We wniesionej skardze Skarżąca wskazała na naruszenie przepisów art. 145§1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 z pózn.zm.). Odnosząc się do powyższego należy wskazać, iż przepisy te nie mają zastosowania do postępowania prowadzonego przed organami administracyjnymi. Na tym etapie postępowania stosowane są bowiem przepisy procesowe zawarte w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego.

Zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. W wydanych decyzjach wyjaśniono stronie zasadność przesłanek, którymi kierowano się przy załatwieniu sprawy, a także wskazano na przepisy prawa, które miały zastosowanie i które były podstawą wydania rozstrzygnięcia (art. 11 kpa). Decyzja organu spełnia wymogi wynikające z art. 107 § 3 kpa, albowiem zawiera wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś w uzasadnieniu prawnym wskazano podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że podnoszone w skardze zarzuty są niezasadne. Sąd również z urzędu nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego czy też procesowego mogących stanowić podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji. W tym stanie należało na podstawie art. 151 P.p.s..a. skargę oddalić.