Uzasadnienie
Skarżący - P.K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010r. Nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] września 2010r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2006 r.
Została wydana w następującym stanie faktycznym:
Na podstawie upoważnienia do kontroli z dnia [...] lutego 2010r., pracownicy Urzędu Skarbowego przeprowadzili u P.K. kontrolę podatkową w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od [...].05.2006 r. do [...].04.2009 r. i od [...].06.2009 r. do [...].12.2009 r.
W związku z ustaleniami postępowania kontrolnego, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu wobec P.K. postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług m.in. za październik 2006 r.
P.K. w kontrolowanym okresie prowadził działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo "K". W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w/w świadczył usługi transportowe przewozu drewna oraz prowadził sprzedaż drewna.
Skarżący w deklaracji VAT – 7 za październik 2006r. wykazał m.in. kwotę nadwyżki z poprzedniej deklaracji w wysokości w wysokości 10.968 zł oraz kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 13.913 zł. W złożonej w dniu 17 marca 2009r. korekcie deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiąc październik 2006r. wykazał m.in. kwotę nadwyżki z poprzedniej deklaracji w wysokości 9.555 zł oraz kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 12.212 zł. W wyniku przeprowadzonej kontroli przedłożonych faktur VAT oraz rejestru sprzedaży za październik 2006r. organ I instancji nie stwierdził nieprawidłowości w rozliczeniu podatku VAT należnego oraz naliczonego za ten okres.
Decyzją z dnia [...] września 2010r. Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał rozliczenia podatku od towarów i usług za poprzedni okres rozliczeniowy, tj. za wrzesień 2006r. Kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy ze wskazanej decyzji wyniosła 0 zł. Z tego też względu Naczelnik Urzędu Skarbowego w decyzji z dnia [...] września 2010r., Nr [...] dokonał rozliczenia podatku od towarów i usług za październik 2006r., określając za ten okres kwotę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości 2.657 zł.
Od ww. decyzji organu I instancji Strona wniosła. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji decyzją z dnia [...] grudnia 2010r., Nr [...], w pełni podzielając ustalenia organu I instancji.
Na powyższą decyzję organu II instancji Pan P.K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, w której zarzucił:
- 1) naruszenie przepisów art. 122 oraz art. 187 §1 Ordynacji podatkowej, poprzez niepodjęcie wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niezebranie całego materiału dowodowego, co doprowadziło do arbitralnego przyjęcia, iż z całego zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że faktury dokumentujące zakup drewna przez P.U.H. "K" P.K. od P.P.U.H "D" s.c. stwierdzają czynności niedokonane oraz do zakwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego z otrzymanych faktur dokumentujących zakup drewna;
- 2) naruszenie art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 188 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę przeprowadzenia wnioskowanych dowodów oraz naruszenie wyrażonej w art. 121 § 1 cyt. ustawy zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych poprzez przyjętą przez organ odwoławczy argumentację uzasadniającą oddalenie zarzutu o nieprzeprowadzenie wnioskowanych dowodów;
- 3) naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i tym samym uchybienie przepisowi art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, m.in. poprzez sugestie i supozycje organu odwoławczego, wyszukiwanie na siłę sprzeczności, tam, gdzie ich nie ma, pomijanie przez organ okoliczności niewygodnych dla lansowanych przez siebie tez, wyrywanie niektórych wypowiedzi z kontekstu całości ustaleń i ocenianie ich w oderwaniu od innych, powtarzanie w wielu miejscach skarżonej decyzji tej samej tezy o rzekomym składaniu fałszywych zeznań i wyjaśnień, mające stworzyć wrażenie, że składając zeznania i wyjaśnienia strona skarżąca mija się z prawdą, zmienia zeznania, co ma potwierdzić tezę o nierzetelności strony skarżącej;
- 4) naruszenie przepisów art. 121 § 1, art. 122, art. 125 § 1 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej przez to, iż w skarżonej decyzji i w toku poprzedzających ją postępowań organy podatkowe obu instancji, przy ocenie okoliczności, czy strona skarżąca przewidywała bądź mogła przewidywać, że dokonywane przez nią transakcje zakupów drewna stanowią oszustwo podatkowe, a strona skarżąca uczestniczy w nielegalnym procederze, nie wzięły pod uwagę przywołanych przez stronę skarżącą okoliczności, dotyczących stanu zdrowia, wieku, zażywanych leków, indywidualnych cech charakteru;
- 5) naruszenie zasady wyrażonej w przepisie art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez odmawianie stronie skarżącej prawa do uznania, że miała ona prawo ufać w rzetelność wcześniejszych ustaleń organu podatkowego, dokonanych po przeprowadzeniu u niej dwóch kontroli obejmujących swym zakresem 4 miesiące 2008r. oraz maj 2009r., w rezultacie których nie stwierdzono jakichkolwiek nieprawidłowości;
- 6) wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem, przepisów: art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług i co za tym idzie przepisu art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej wynikającym z ich bezzasadnego zastosowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą z zaskarżonej decyzji. Jednocześnie wskazał, że zarzuty nie odnoszą się do przedmiotowej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że w rozliczeniu podatku od towarów i usług za październik 2006r. nie zostały stwierdzone nieprawidłowości w rozliczeniu podatku należnego i naliczonego za ten okres. Wydanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego było konsekwencją wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzji z dnia [...] września 2010 r. za poprzedni okres rozliczeniowy (wrzesień 2006r.), utrzymanej następnie w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2010r. W dokumentacji skarżącego dotyczącej rozliczenia podatku od towarów i usług za października 2006r. nie stwierdzono faktur VAT, na których jako wystawca widniała PUH "D" s.c.. Jednakże decyzja dotycząca rozliczenia podatku od towarów i usług za wrzesień 2006r. miała wpływ na rozliczenie podatku od towarów i usług za październik 2006r.
Z rozliczenia dokonanego w decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług za wrzesień 2006r. wynika, że kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy wyniosła 0 zł. Zadeklarowanie przez skarżącego w deklaracji VAT-7 za październik 2006r. kwoty nadwyżki z poprzedniej deklaracji w wysokości 9.555 zł., spowodowało zawyżenie w rozliczeniu podatku od towarów i usług za wymieniony okres kwoty nadwyżki z poprzedniej deklaracji i tym samym kwoty podatku naliczonego do odliczenia o kwotę 9.555 zł. Organy zobowiązane były zatem uwzględnić ustalenia wynikające z decyzji za poprzedni okres rozliczeniowy (wrzesień), dotyczące wysokości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres. Ustalenia te miały bezpośredni wpływ na rozliczenie podatku od towarów i usług za październik 2006 r. Z tego też względu w zakresie zaskarżonej decyzji organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego.
Zarzuty podniesione w skardze dotyczą innych okresów rozliczeniowych – tych w których stwierdzono obniżenie podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur w których jako wystawca widniała PUH "D" s.c. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu, organ podjął niezbędne działanie w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Rozliczenie podatku od towarów i usług za październik 2006r. prawidłowo ograniczało się do uwzględnienia wydania decyzji dotyczącej poprzedniego okresu rozliczeniowego. W rozliczeniu za miesiąc październik 2006r. organy nie kwestionowały żadnych transakcji w których stroną był skarżący.
Natomiast decyzja w zakresie prawidłowego ustalenia stanu faktycznego dotyczącego rozliczenia podatku od towarów i usług za wrzesień 2006r. stanowi przedmiot odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego. Dopóki w obrocie znajduje się ostateczna decyzja dotycząca podatku od towarów i usług za wrzesień 2006r. w zakresie kwoty do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy - zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Z uwagi na powyższe organ zasadnie stwierdził nieprawidłowości w rozliczeniu podatku od towarów i usług za październik 2006r. polegające na zawyżeniu kwoty nadwyżki z poprzedniej deklaracji o kwotę 9.555 zł.
W ocenie Sądu zarzuty podniesione w skardze nie odnoszą się do niniejszej sprawy tym samym stwierdzić należy, że są niezasadne.
Wobec powyższego skarga podlegała oddaleniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
|Sędzia WSA |Sędzia WSA |Sędzia WSA |
|Anna Juszczyk-Wiśniewska |Alina Rzepecka |Joanna Wiechowicz |