Uzasadnienie
K.G., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 13 września 2017 r. oddalającego jego skargę na wymienioną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 4 grudnia 2017 r. przesłano pełnomocnikowi skarżącego urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia oraz podpisania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania - art. 252 § 2 oraz art. 257 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - dalej: "P.p.s.a."). Pismo to zostało odebrane 11 grudnia 2017 r.
Skarżący do dnia dzisiejszego nie złożył wniosku na urzędowym formularzu.
Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a wnioski o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowych formularzach, a złożenie wniosku bez zachowania tej formy obliguje sąd (albo referendarza sądowego) do wezwania o uzupełnienie braku formalnego w ustawowym terminie 7 dni (art. 49 § 1 w zw. z art. 252 § 2 P.p.s.a.). Niewywiązanie się z wezwania, bądź uchybienie ustawowego terminu wynikającego z art. 49 § 1 P.p.s.a., obliguje do pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).
Uwzględniając powyższe, wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.).