Uzasadnienie
Składając w dniu 3 lutego 2010 r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Spółka wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera żadnego uzasadnienia poza stwierdzeniem, że wykonanie tej decyzji narazi podatnika na nieusuwalną szkodę.
Sąd zważył:
W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, po przekazaniu mu skargi, może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, iż zachodzi niebezpieczeństwo zaistnienia przynajmniej jednej z dwóch wymienionych przesłanek. Należy także zaznaczyć fakultatywny charakter cyt. wyżej przepisu, który daje sądowi możliwość wstrzymania wykonania decyzji, nie obligując go do takiego wstrzymania nawet jeżeli wystąpią przesłanki w przepisie tym wymienione.
W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała wystąpienia którejkolwiek z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazała jedynie lakonicznie, że wykonanie decyzji narazi podatnika na nieusuwalną szkodę, nie precyzując jaką i na czym miałaby polegać jej nieusuwalność. Także z treści samej skargi nie można wywnioskować, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności, które uprawdopodobniłyby wystąpienie przesłanek z cyt. wyżej przepisu.
Należy podkreślić, iż to na skarżącej Spółce ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności umożliwiających Sądowi ocenę czy wystąpiły przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca w niniejszej sprawie nie wykazała żadnych okoliczności uzasadniających wniosek, co nie stanowi braku formalnego wniosku lecz brak wykazania przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł jak w sentencji.