Uzasadnienie
M.G., reprezentowany przez doradcę podatkowego S.C. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego do osób fizycznych za 1996 r. od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 kwietnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi ze wskazaniem, że może być to oryginał lub prawidłowo uwierzytelniona kopia tego dokumentu.
Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 kwietnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 kwietnia 2014 r. (z.p.o. k. 14 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącego uiścił w terminie wpis sądowy od skargi jednakże nie usunął wskazanego braku formalnego. W piśmie procesowym nadanym w dniu 24 kwietnia 2014 r. wskazał jedynie, że pełnomocnictwo zostało załączone do dokumentów spraw podatkowych przy składaniu wniosków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 P.p.s.a)
Zgodnie z regulacją art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 P.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo, jeśli przedtem go nie złożył. Gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas należy do niej dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis. W orzecznictwie sądów administracyjnych i literaturze prawniczej powszechnie przyjęty jest pogląd, że pełnomocnik ma obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, mimo że pełnomocnictwo zostało już przedłożone w postępowaniu administracyjnym. Brak załączenia pełnomocnictwa do wniesionej do sądu administracyjnego skargi jest zatem brakiem formalnym wymagającym uzupełnienia w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 14 marca 2013 r. sygn. akt II GSK 214/13 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 kwietnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi ze wskazaniem, że może być to oryginał lub prawidłowo uwierzytelniona kopia tego dokumentu. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 kwietnia 2014 r. zatem termin do usunięcia wskazanego braku upływał z dniem 23 kwietnia 2014 r.
W piśmie procesowym nadanym w dniu 24 kwietnia 2014 r. (zatem juz po upływie terminu) pełnomocnik skarżącego wskazał, że pełnomocnictwo zostało załączone do dokumentów spraw podatkowych przy składaniu wniosków. W ocenie Sądu pisma tego, nawet gdyby zostało wniesione w terminie, nie można uznać usunięcie wskazanego braku formalnego wynika z niego bowiem jedynie okoliczność, że stosowne pełnomocnictwo winno znajdować się w aktach administracyjnych przy wniosku o wznowienie postępowania.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje zatem obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny (a takim jest niewątpliwie brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę doradcy podatkowego) a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obligowało Sąd do odrzucenia skargi (por. postanowienie NSA z 11 lutego 2014 r. sygn. akt II GSK 138/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej cbois.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.
Wskazać należy, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 kwietnia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Pełnomocnik skarżącego uiścił w terminie wpis sądowy od skargi jednakże z uwagi na nie usunięcie braku formalnego skargi okoliczność ta nie miała wpływu na nadanie skardze dalszego biegu. Zatem Sąd, na podstawie art. art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a, zgodnie z którym zobowiązany jest z urzędu zwrócić stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.