Uzasadnienie
J.R. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 rok. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W dniu 18 lipca 2016 r. skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (k.19 akt sądowych).
Postanowieniem z dnia 8 września 2016 r. sygn. akt I SA/Go 203/16 referendarz sądowy zwolnił skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego radcę prawnego. Postanowienie to jest prawomocne od dnia 20 września 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
Z kolei art. 225 P.p.s.a. określa, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Z akt sprawy wynika, że skarżący, pomimo złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, uiścił w dniu 18 lipca 2016 r. wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. Tymczasem po rozpoznaniu jego wniosku postanowieniem referendarza sądowego z dnia 8 września 2016 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono radcę prawnego. Postanowienie to jest prawomocne od dnia 20 września 2016 r.
W związku z przyznanym zwolnieniem uiszczony wpis sądowy należy traktować jako opłatę nienależną, którą Sąd jest zobowiązany zwrócić z urzędu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 pkt 4 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.