Uzasadnienie
l SA/Go 21/09
Wnioskiem z dnia 11.12.2008 roku pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
W uzasadnieniu podniósł, że uchybienie terminowi nastąpiło na skutek pomyłki pracownika jego kancelarii, który niewłaściwie zaadresował kopertę zawierającą skargę. Pracownik dokonując tej czynności, pozostawał w stanie wyłączającym jego winę z uwagi na sytuację losową, w której w tym czasie się znalazł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie jest zasadny.
Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. nr 153, póz. 1270, ze zm./, wnosząc o przywrócenie terminu, należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące brak winy w jego uchybieniu.
Zdaniem Sadu brak jest podstaw do uznania że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy podmiotu, który miał podjąć czynność procesową, jeżeli przyczyną uchybienia terminu, było działanie personelu administracyjnego kancelarii / por. postanowienie SN z dnia 20 maja 1970, II CR 184/70, Biuletyn Informacyjny SN, 1970, nr 11, póz. 20 /.
Błąd pracownika kancelarii jest bowiem przesłanką do uznania iż pełnomocnika ponosi winę z uchybienie terminu. / postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 09 sierpnia 1974 roku, (II CZ 149/74, Opubl: OSPiKA rok 1975, Nr 2, póz. 39 / Natomiast przyczyny błędnego działania pracownika, które powołane są w uzasadnieniu wniosku / choroba dziecka i kradzież portmonetki / nie mogą być uznane za przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu.
Bezpośredni przełożony pracownika wiedział o jego sytuacji życiowej przed dokonaniem przez niego czynności wysłania korespondencji.
Tak więc winien on zlecić dokonanie czynności wysyłki korespondencji innemu pracownikowi, bądź wykonać ją samodzielnie.
Nie powinno się powierzać wykonanie odpowiedzialnego zadania osobie, która w związku z nadzwyczajnymi okolicznościami, nie może swobodnie pracować i podejmować decyzji.
Zaadresowanie przesyłki, jest ważną czynnością procesową, bowiem determinuje właściwy sposób doręczenia pisma, z którym wiążą się dalsze skutki procesowe.
Z tych względów i na podstawie art. 86 § 1 wspomnianej ustawy orzeczono jak w sentencji.