Uzasadnienie
Do skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę na wskazaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Celnej skarżący dołączył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że z uwagi na egzekucję należności celnych i podatkowych znalazł się na progu bankructwa.
W treści wniosku skarżący oświadczył, że mieszka wspólnie z żoną i dwoma synami w wieku 17 i 19 lat. Podniósł również prowadzi nie przynoszącą żadnego dochodu działalność gospodarczą, a jego żona nie pracuje. Koszty utrzymania swojej rodziny skarżący określił na 3000 zł. Stanowią je należności za mieszkanie, telewizję, radio i telefon, żywność oraz "inne opłaty". Całość tych kosztów finansowana jest przez jego ojca i teściów.
W toku postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 29 maja 2009 r. Sąd zwolnił skarżącego od kosztów sądowych. U podstaw zwolnienia legło uznanie, iż wobec licznych spraw sądowych toczących się ze skarg T.K., w jego sytuacji majątkowej odmowa zwolnienia od kosztów sądowych oznaczałaby ograniczenie prawa do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 246 § 1 p.p.s.a. wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie całkowitym następuje ono, gdy osoba fizyczna wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny.
Skarżący wykazał, że w jego przypadku zachodzą powyższe przesłanki.
Z porównania zawartego we wniosku oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach z ustaleniami sformułowanymi w uzasadnieniu postanowienia z 29 maja 2009 r. wynika, iż sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa poprawie. Nie ma podstaw do kwestionowania jego twierdzeń o braku dochodów, a w konsekwencji również o braku oszczędności i innych składników majątkowych. Obciążenie skarżącego pełnymi kosztami postępowania ograniczałoby zatem możliwość zaskarżenia niekorzystnego dla strony wyroku.
W tym stanie rzeczy, uwzględniając, iż jedyną opłatą sądową podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi kasacyjnej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 orzeczono jak w sentencji postanowienia.