Uzasadnienie
Z.B., Z.F. i J.O. - każdy odrębnie, zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2012r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członków zarządu za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podatku od towarów i usług. Sprawy zarejestrowane zostały pod sygnaturami: I SA/Go 211/13, I SA/Go 212/13 oraz I SA/Go 214/13.
Postanowieniem ogłoszonym na rozprawie w dniu 5 września 2013 r., na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zw. dalej "P.p.s.a.", połączono ww. sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod wspólną sygnaturą akt I SA/Go 211/13. Ponadto, wyrokiem ogłoszonym w tym samym dniu, oddalono skargi Z.B., Z.F. i J.O. na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Pismem z dnia [...] września 2013 r. Z.F. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Do wniosku dołączył wniosek o sporządzenie i doręczenie mu uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Go 211/13.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że na skutek mylnej informacji uzyskanej podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem tut. Sądu nie był świadomy, że w jego sprawie zapadł już wyrok. Wyjaśnił, że w dniu 12 września 2013 r. zadzwonił do Sądu, gdzie uzyskał informacje, że jego sprawa została połączona ze sprawami ze skarg innych podmiotów przedmiotowej decyzji i termin rozprawy będzie wyznaczony z urzędu. W dniu 16 września 2013 r. został poinformowany przez Z.B., że skargi wszystkich skarżących zostały oddalone. Informacja ta została potwierdzona przez pracownika Sądu podczas rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 17 września 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 §1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1 i 2 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ustawa wymaga także, by równocześnie z wnioskiem dokonano czynności, której strona nie dokonała w terminie.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu.
Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy.
W niniejszej sprawie, termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany, albowiem skarżący, jak wynika z jego oświadczenia, nadał go w terminie 7 dni od uzyskania informacji o ogłoszeniu wyroku w połączonych sprawach ze skarg Z.B., Z.F. i J.O.. Jednocześnie skarżący dopełnił uchybionej czynności.
W ocenie jednak Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Nie sposób bowiem za takie uprawdopodobnienie uznać dość ogólne, i co więcej - gołosłowne, wyjaśnienia skarżącego dotyczące błędnej informacji uzyskanej podczas rozmowy telefonicznej z bliżej nieokreślonym pracownikiem Sądu, która miała mieć miejsce w dniu 12 września 2013 r., zgodnie z którą wyrok w sprawie ze skargi Z.F. jeszcze nie zapadł. Przede wszystkim skarżący we wniosku nie wskazał z jakim pracownikiem Sądu, jakiego Wydziału owa rozmowa miała miejsce.
Co więcej, ocena działania skarżącego musi być w tym miejscu dokonana z uwzględnieniem faktu, że skarżący nie wziął udziału w rozprawie, o której został prawidłowo zawiadomiony, a tym samym ponosi pełną odpowiedzialność za brak wiedzy o stanie sprawy, która odbyła się bez jego obecności.
W tym stanie rzeczy uznać trzeba, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminie. Przeciwnie - z podanych przez nią powodów wynika, że nie wykazała szczególnej staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Mając zatem powyższe na względzie Sąd - na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.