Uzasadnienie
Skarżący K.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2004r. nr [...].
Zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 228§ l pkt 2 i §2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137, póz. 926 ze zm./. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie z dnia [...] listopada 2003r. wniesiona w dniu [...] listopada 2003r., uzupełnione pismem z dnia [...] grudnia 2003r. przez skarżącego od decyzji Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] listopada 2002r. orzekającej o odpowiedzialności skarżącego za zobowiązanie podatkowe sp. z o.o. "R" w łącznej kwocie 16.198,41 zł, zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W uzasadnieniu odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż decyzja Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2002r. orzekająca odpowiedzialność skarżącego za zobowiązania podatkowe sp. z o.o. "R" została doręczona skarżącemu z upływem dnia [...] grudnia 2002r. w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej.
Z materiału dowodowego sprawy wynika, że Urząd Skarbowy wysłał do skarżącego decyzję w dniu [...] listopada 2002r. na adres zamieszkania, ale przesyłka nie została podjęta przez adresata.
Zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2002r., korespondencja złożona została dniu 25 listopada 2002r. na okres 7 dni w placówce pocztowej.
Po upływie tego okresu przesyłkę zwrócono do Urzędu Skarbowego w dniu 3 grudnia 2002r.
Organ podatkowy wskazał również, że zgodnie z treścią art. 223 § l i §2 pkt l Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Ostateczny termin do wniesienia odwołania upłynął zatem w dniu 16 grudnia 2002r.
Zgodnie z art. 12§ 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej albo złożono w polskim urzędzie konsularnym.
Skarżący wniósł odwołanie bezpośrednio w kancelarii Izby Skarbowej w dniu [...] listopada 2003r.
Składając uzupełnienie odwołania w dniu [...] grudnia 2003r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] lutego 2004r. nr [...] odmówił skarżącemu przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, organ podatkowy stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu, ponieważ przekroczenie przewidzianego przepisami art. 223§ 2 pkt l Ordynacji podatkowej, terminu do wniesienia odwołania powoduje, iż czynność dokonana przez skarżącego nie wywiera skutku w postaci możliwości rozpatrzenia przez organ odwoławczy złożonego środka prawnego dlatego, że decyzja organu I instancji stała się ostateczna.
Skarżący wnosząc w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o uchylenie zaskarżonego postanowienia stwierdził, że odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania była bezzasadna, ponieważ uprawdopodobnił on, iż nie brał udziału w postępowaniu bez swojej winy.
Stanowisko organu uniemożliwia skarżącemu obronę jego praw w sytuacji, gdy decyzje tych organów są rażąco niesprawiedliwe.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowe wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 póz. 1269 zwanej dalej p.p.s.a./ - Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§1), A kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowi ą inaczej.
Nadto, zgodnie z art. 3§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, póz. 1270 ze zm/ zwanej dalej p.p.s.a. - sądy te sprawuj ą kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Oznacza to, że skarga może zostać uwzględniona jedynie, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy /art. 145-150 ustawy/.
W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez Sąd, organ podatkowy, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 228§ l pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 póz. 926 ze zm./.
Zgodnie ze wskazanym przepisem organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Postanowienie takie jest ostateczne /art. 228§ 2 ustawy/.
Należy stwierdzić, że organ podatkowy właściwie wskazał i zastosował przytoczony przepis.
Warunkiem skuteczności procesowej - wniesienia odwołania -jest zachowanie ustawowego terminu do jego dokonania.
Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji.
Organ odwoławczy zobowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym terminie.
Rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, co miało miejsce w tym przypadku /postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2004r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego, stanowi rażące naruszenie prawa.
Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości / art. 128 Ordynacji podatkowej/.
Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.