Uzasadnienie
UZASADANIENIE
Pełnomocnik strony skarżącej doradca podatkowy T.Z. został wezwany pismem z dnia 15 grudnia 2005 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: złożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego w dacie wniesienia skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu zostało doręczone w dniu 21 grudnia 2006 r.
W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej przy piśmie z dnia 28 grudnia 2005 r. przedłożył pełnomocnictwo procesowe udzielone mu w dniu [...] września 2005 r.
Pełnomocnik nie podał natomiast wartości przedmiotu zaskarżenia twierdząc, iż w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe określenie tej wartości, bowiem przedmiotem skargi jest kasacyjna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej uchylająca decyzję organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Jak utrzymuje pełnomocnik określenie wartości przedmiotu zaskarżenia byłoby możliwe, gdyby przedmiotem skargi była decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, czy też uchylająca decyzję I instancji i określająca nową wysokość zobowiązania podatkowego.
Zaprezentowanego poglądu Sąd nie podziela. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług,określającąza czerwiec 2001 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w wysokości 2.827 zł oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 38.228 zł. Suma wymienionych kwot stanowi należność pieniężną, która jest przedmiotem sprawy podatkowej, zaskarżonej obecnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Należność ta jest wartością przedmiotu zaskarżenia w myśl art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), według którego jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Charakter zaskarżonej decyzji, tzn. to, iż w orzeczeniu swym organ odwoławczy uchylił decyzję I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia nie ma tak istotnego znaczenia, jakie przypisuje mu pełnomocnik skarżącej Spółki. Przedmiotem sprawy jest niewątpliwie należność pieniężna, jest to sprawa podatkowa i zarówno w pierwszej Jak i w drugiej instancji organy orzekały w tym przedmiocie.
Zgodnie z art. 215 § l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązkiem wnoszącego pismo wszczynające postępowanie sądowe w danej instancji jest podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art.220 § 1 ustawy).
W tej sytuacji należało wezwać pełnomocnika strony skarżącej do usunięcie braków formalnych skargi w zakresie wartości przedmiotu zaskarżenia, a nieusunięcie tego braku uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § l pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co orzeczono w sentencji.