Uzasadnienie
Decyzją z [...] grudnia 2014 r. Burmistrz Miasta i Gminy określił Skarbowi Państwa - Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasom Państwowym Nadleśnictwu wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r.
Na skutek wniesionego odwołania decyzją z [...] lutego 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z [...] grudnia 2014 r.
Skargę do tut. Sądu wniósł Burmistrz Miasta i Gminy, kwestionując stanowisko Kolegium. Tytułem wpisu od złożonej skargi uiścił kwotę w wysokości 1214 zł.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej przez organ pierwszej instancji.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 50 § 1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Z analizy akt administracyjnych zgromadzonych w rozpoznawanej sprawie wynika, że skargę wniósł Burmistrz Miasta i Gminy, który jest organem jednostki samorządu terytorialnego, reprezentującym je na zewnątrz i upoważnionym przez obowiązujące przepisy do wydawania decyzji administracyjnych w indywidualnych sprawach.
Zgodnie z dominującą linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ administracji publicznej, który wydaje decyzję w pierwszej instancji, nie jest i nie może być w tej samej sprawie stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Naruszałoby to regułę "ne quis iudex in priopria causa" (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2014 r. sygn. akt I OSK 207/14 oraz Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1069/13). Ponadto w orzecznictwie i nauce prawa administracyjnego przyjmuje się, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez te jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego (por. J.P. Tarno. Status prawny jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym i sądowym. Państwo i Prawo 2/2006 oraz Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r. sygn. akt II OSK 1311/11).
W ocenie Sądu za niedopuszczalną należało uznać taką sytuację, gdy ten sam organ najpierw wydaje w sprawie decyzję, a następnie występując jako reprezentant gminy w tej samej sprawie, zmierza do zakwestionowania rozstrzygnięcia organu odwoławczego wydanego na skutek wniesionego odwołania.
Podkreślenia wymaga, że dopuszczenie do złożenia skargi przez organ I instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w sprawie w dwóch instancjach. Spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych decyzji. Nie do przyjęcia jest stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Oznacza to, że gmina, której organ (burmistrz) wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt I OSK 2219/14).
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i §3 w zw. z art. 50 P.p.s.a., skargę odrzucił.
O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, a postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym.