Uzasadnienie
I SA / Go 233 / 10
Uzasadnienie
Wraz z skargą wniesioną przez E spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2005 roku wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji.
W uzasadnieniu wskazała iż organ podatkowy przystąpił do egzekwowania decyzji dokonując w dniu [...].10.2009 roku zajęcia gazu należącego do skarżącej wraz z cysterną do przewozu gazu. W tej sytuacji prowadzenie dalszej działalności przez spółkę nie jest możliwe, a kontynuowanie egzekucji prowadzi w szybkim tempie do upadłości spółki.
Uzupełniając wniosek w piśmie z dnia [...].12.2009 roku skarżąca poinformowała iż organ egzekucyjny dokonał zajęcia obu rachunków bakowych skarżącego oraz wierzytelności, oraz zamierza wszcząć postępowanie celem cofnięcia skarżącej zezwolenia na prowadzenie działalności jako podmiot pośredniczący.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek o wstrzymanie decyzji okazał się nie uzasadniony.
Zgodnie z art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji organu podatkowego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Tak więc, przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pojęcie "znacznej szkody" oznacza każdą szkodę zarówno majątkową jak też niemajątkową, bowiem przepis ustawy nie różnicuje rodzaju szkód które mogą być wyrządzone w przypadku nie wstrzymania wykonania decyzji.
Nadto, zdaniem Sądu szkoda musi być tego rodzaju, iż nie da się ona wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Nastąpi to w przypadku zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który jest niemożliwy do zastąpienia innym przedmiotem, którego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, a także gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia uszczerbku na życiu i zdrowiu, czy też spowodowałoby to zakończenie prowadzonej działalności gospodarczej i utratę przez stronę skarżącą jedynego źródła utrzymania dla niej i jej rodziny.
Dla należytego rozpoznania wniosku koniecznym jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Tak wiec skarżąca winna wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. / postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65 / 04 niepubl. /,
Skarżąca wskazała, w wniosku o przyznanie prawa pomocy, jak również uzupełniając ten wniosek, iż nie posiada majątku ruchomego i nieruchomego pozwalającego na uiszczenie opłat, nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej wobec zajęcia autocysterny i towaru przez organ egzekucyjny.
Organ egzekucyjny jak wynika z skargi i uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, dokonał zajęcia autocysterny wraz z paliwem gazowym.
Rozważając przesłanki wstrzymania wykonania decyzji w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy przyznać, iż wykonanie decyzji i zajęcie autocysterny o ile jest to jedyna autocysterna, wraz z paliwem mogłoby prowadzić do skutków trudnych do odwrócenia, bowiem oznaczało by to zaprzestanie prowadzenia działalności.
Jednakże skarżąca zaprzeczyła, mimo wezwania do wskazania posiadanego majątku w wniosku o przyznanie prawa pomocy, że posiada jakikolwiek majątek, również w postaci zajętej autocysterny, a w takiej sytuacji nie sposób ustalić czy powyższe skutki mogłyby mieć miejsce.
Nadto skarżąca twierdzi iż kontynuowanie egzekucji prowadzić będzie do upadłości spółki., jednakże nie podaje na poparcie swoich twierdzeń okoliczności o tym świadczących. Brak konkretnych okoliczności uniemożliwia Sądowi ustosunkowanie się merytorycznie do zasadności wniosku.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Sędzia WSA Stefan Kowalczyk