Uzasadnienie
Pełnomocnik strony skarżącej doradca podatkowy K.K. została wezwana pismem z dnia 30 grudnia 2005 r. (k.
16) do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego wraz z opłatą skarbową, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie Sądu zostało doręczone w dniu 3 stycznia 2006 r.
Przy piśmie z dnia 10 stycznia 2006 r. pełnomocnik przedłożyła uwierzytelniony przez nią odpis pełnomocnictwa z dnia [...].05. 2005 r. wraz z należną opłatą skarbową.
Nie została natomiast podana wartość przedmiotu zaskarżenia. Doradca podatkowy K.K. w wyżej powołanym piśmie twierdziła bowiem, iż w przedmiotowej sprawie nie jest możliwe określenie tej wartości, ponieważ przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej utrzymująca w mocy decyzję organu l instancji dotyczącą odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Według pełnomocnika określenie wartości przedmiotu zaskarżenia byłoby możliwe, gdyby przedmiotem skargi była decyzja utrzymująca w mocy "wymiarową decyzję" organu l instancji, czy też uchylająca decyzję l instancji i określająca nową wysokość zobowiązania podatkowego. Pełnomocnik wywodziła, że w przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej "zgadza się ze stanowiskiem" Naczelnika Urzędu Skarbowego, iż nie zaistniały przesłanki do rozłożenia na raty zaległości podatkowej, zatem przedmiotem zaskarżenia jest "sama sentencja decyzji, a nie należności pieniężne określone przez organ podatkowy l lub II instancji.
Powyższy pogląd Sąd uznaje za pozbawiony racji.
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości w lipcu 2000 r. w kwocie 7.500, 00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 4.428,40 zł. Suma wymienionych kwot stanowi zatem należność pieniężną, która jest przedmiotem sprawy podatkowej, zaskarżonej obecnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Należność ta jest wartością przedmiotu zaskarżenia w myśl art. 216 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), według którego jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia.
W świetle powyższego nie jest uprawnione twierdzenie pełnomocnika strony skarżącej, iż określenie wartości przedmiotu zaskarżenia należy odnosić wyłącznie do tzw. decyzji wymiarowych, określających wysokość zobowiązania podatkowego. W przypadku skargi na decyzję w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę niewątpliwie jako przedmiot zaskarżenia występuje należność pieniężna w rozumieniu art. 216 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 215 § 1 wyżej powołanej ustawy obowiązkiem wnoszącego pismo wszczynające postępowanie sądowe w danej instancji jest podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 ustawy).
Istniały zatem podstawy do wezwania pełnomocnika strony skarżącej do usunięcie braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, a nieusunięcie tego braku uzasadnia odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co orzeczono w sentencji.