Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] lipca 2016r. skarżący R.J. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016r. nr [...] wydane w przedmiocie zwrotu podania w zakresie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia organu II instancji aż do prawomocnego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy przez Sąd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuję:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zw. dalej P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zaznaczyć trzeba, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżone postanowienie nie jest aktem noszącym znamiona wykonalności, w związku z czym nie jest dopuszczalne wstrzymanie jego wykonania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 6 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 850/15, "poprzez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie". W rozpoznawanej sprawie zaskarżonym postanowieniem utrzymano w mocy postanowienie wydane w przedmiocie zwrotu podania w zakresie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego. Poddany sądowej kontroli akt nie posiada przymiotu wykonalności, nie stanowi źródła jakichkolwiek uprawnień bądź obowiązku.
Z postanowienia tego nie wynika obowiązek uiszczenia konkretnej kwoty zobowiązania podatkowego. Nie kreuje ono obowiązku podatkowego, nie obliguje adresata do określonego zachowania, nie może być również wykonane w trybie przymusowym poprzez wdrożenie administracyjnego postępowania egzekucyjnego. Jest to zatem akt prawny nie noszący znamion wykonalności.
W związku z powyższym skuteczność zaskarżonego postanowienia nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto strona nie uzasadniła wniosku w tym zakresie.
Tym samym należy uznać, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest niezasadny.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji