Uzasadnienie
Niesporne w sprawie winno być to,że Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej, Delegatura w dniach 3-5 i 18 czerwca 2002r. przeprowadził kontrolę w Zakładzie Murarsko- Betoniarskim [...] i ustalił, że Skarżący w okresie od 01 stycznia 2000r. do 31 maja 2002r. wyprodukował i sprzedał wyroby podlegające obowiązkowi certyfikacji (pustaki Alfa żużlowe- SWW 1451-38, płyty WPS-SWW 1451-66) o łącznej wartości 92.269,38 zł. bez wymaganego certyfikatu na znak bezpieczeństwa B. Zawiadomieniem z dnia 24 września 2002r. Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej zawiadomił o powyższym Drugi Urząd Skarbowy, określając wartość sprzedanych wyrobów bez wymaganego certyfikatu na znak bezpieczeństwa w kwocie 92.269,38 zł.. W związku z w/w zawiadomieniem oraz wobec nie wpłacenia sankcji ekonomicznej przez Skarżącego, do czego był on zobowiązany na podstawie art. 26 ust. l ustawy z dnia 3 kwietnia 1993r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55 póz. 250 z późn. zm.) i § 3 ust. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 lipca 2000r. w sprawie sankcji ekonomicznych za wprowadzenie do obrotu wyrobów podlegających oznaczaniu znakiem bezpieczeństwa, a nie oznaczonych tym znakiem lub nie spełniających innych wymagań, a także za wykonanie usług nie spełniających odpowiednich wymagań(Dz.
U. Nr 55 póz. 661) Drugi Urząd Skarbowy wszczął z urzędu postępowanie wobec Pana KP zam.: [...], NIP [...] w sprawie określenia zaległości z tytułu sankcji ekonomicznej.W/w urząd skarbowy na podstawie art. 26 ustawy z dnia 3 kwietnia 1993r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, póz. 250 z późn. zm.), § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 lipca 2000r. w sprawie sankcji ekonomicznych za wprowadzenie do obrotu wyrobów podlegających oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa, a nie oznaczonych tym znakiem lub nie spełniających innych wymagań, a także za wykonanie usług nie spełniających odpowiednich wymagań (Dz. U. Nr 55, póz. 661) - wydał decyzję z dnia [...] maja 2003r. Nr [...] określającą Panu KP zaległość z tytułu sankcji ekonomicznej za okres od 1.01.2000r. do 31.05.2002r. w kwocie 92.269,38 zł związanej z wprowadzeniem do obrotu materiałów budowlanych należących do grupowań statystycznych SWW 1451-38 i 1451-66 tj. materiałów podlegających obowiązkowej certyfikacji na znak bezpieczeństwa "B"- bez wymaganego certyfikatu.
Skarżący, reprezentowany przez Pana JP zam.: [...] wniósł do Izby Skarbowej odwołanie z 26 maja 2003r. od w/w decyzji organu pierwszej instancji.
Decyzją NR [...] z dnia [...] października 2003r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Po ponownym rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2003r. Nr [...] określając KP zam.: [...] - zaległość z tytułu sankcji ekonomicznej za okres od l stycznia 2000r. do 31 maja 2002r. w kwocie 92.269,38 zł wraz z odsetkami za zwłokę wyliczonymi wg stanu na dzień wydania decyzji w kwocie 22.686,90 zł.
Decyzją Nr [...] z dnia [...] marca 2004r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej KP wniósł o stwierdzenie jej nieważności.Według Skarżącego sprawa została już rozstrzygnięta postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 26.06.2003r. w sprawie II Ko 2.6.703 umarzającym postępowanie przeciwko skarżącemu o naruszeniu art. 10 prawa budowlanego. Podstawą umorzenia było popełnienie zarzucanego czynu w stanie niepoczytalności.
Według skarżącego w niniejszej sprawie występują te same podmioty, ten sam przedmiot, ten sam stan faktyczny i prawny sprawy, w której rozstrzygnięcie nastąpiło w sądzie powszechnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Niespornym winno być to, że zarówno w postępowaniu karnym jak i w postępowaniu kontrolnym i skarbowym ustalono,- a nie zaprzecza temu również skarżący - że skarżący prowadził produkcję i sprzedaż pustaków żużlowych bez wymaganego certyfikatu na znak bezpieczeństwa "B".
Niesporne jest też to, że skarżący wyprodukował i sprzedał pustaki za 92.269,38 zł w okresie od stycznia do 31 maja 2002r.
Zgodnie z art. 26 ust. l ustawy z dnia 3.04.1993r. o badaniach i certyfikacji (Dz. U. Nr 55, póz. 250 ze zm.) przedsiębiorca, który wprowadził do obrotu wyroby podlegające oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa, a nie oznaczone tym znakiem, wyprodukowane niezgodne z wymaganiami stanowiącymi podstawę przyznania prawa stosowania tego znaku lub nie posiadające dokumentu dopuszczającego do obrotu, a także nie spełniające wymagań stanowiących podstawę do wydania tego dokumentu, jest obowiązany wpłacić do budżetu państwa kwotę stanowiącą 100% sumy uzyskanej ze sprzedaży zakwestionowanych wyrobów.
Przedsiębiorca jest obowiązany wpłacić sankcję ekonomiczną bez wezwania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wyniku kontroli albo protokołu kontroli sporządzonego przez organ kontroli na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Jak z powyższego wynika, wymiar tej opłaty nie należy do organów podatkowych.
Naczelnik Urzędu Skarbowego, w przypadku stwierdzenia, że przedsiębiorca pomimo ciążącego na nim obowiązku wpłaty sankcji ekonomicznej w w/w terminie, wydaje decyzję, w której określa wysokość zaległości z tytułu sankcji wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi od następnego dnia po upływie terminu płatności (§ 4 ust. l rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 lipca 2000r. w sprawie sankcji ekonomicznych za wprowadzenie do obrotu wyrobów podlegających oznaczeniu znakiem bezpieczeństwa, a nie oznaczonych tym znakiem, lub nie spełniających innych wymagań, a także za wykonanie usług nie spełniających odpowiednich wymogów).
Tym samym Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w związku z zawiadomieniem z dnia 24 września 2002r. Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej Nr [...] oraz stwierdzeniem, że Strona nie dokonała wpłaty przedmiotowej sankcji ekonomicznej, mimo poinformowania przedsiębiorcy o tym obowiązku przez kontrolującego, o czym świadczy zapis w protokole kontroli w punkcie 4 -był zobligowany do wydania decyzji określającej wysokość zaległości z tytułu sankcji ekonomicznej.
Błędne jest stanowisko skarżącego,że istnieją podstawy do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ze względu na uprzednie rozstrzygnięcie tej samej sprawy w postępowaniu karnym.
Wbrew twierdzeniom skarżącego taka tożsamość nie zachodzi. W sprawie karnej, nawet gdyby doszło do skazania skarżącego, nie rozpatrywano kwestii obowiązku uiszczenia przez producenta wyrobów bez certyfikatu bezpieczeństwa. Nie występuje w obu sprawach tożsamość przedmiotu sprawy. W sprawie karnej, chodzi o odpowiedzialność karną, która nie wyklucza odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe czy też z tytułu sankcji ekonomicznej. Ani prawo podatkowe ani ustawa o badaniach i certyfikacji nie wprowadzają do swojego zakresu pojęć poczytalności. Oznacza to,że w tych postępowaniach stan niepoczytalności nie ma znaczenia dla wymiaru podatku i dla sankcji ekonomicznej.
Z tych przyczyn skarga jako nieuzasadniona na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega oddaleniu