Uzasadnienie
Skarżący – W.I., A.P., A.S. - reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego W.M. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności byłych wspólników spółki jawnej za zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru oraz ustalenia kwoty tego zobowiązania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując przy tym w pełni argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.
Następnie, pismem z dnia [...] października 2010 r., Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, iż na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zw. dalej P.p.s.a. organ uwzględnił skargę W.I., A.P. i A.S. w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Jak zaznaczył Naczelny Sąd Administracyjny, wprowadzona powyższym przepisem instytucja autokontroli stanowi jedyną na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczoną prawnie możliwość podjęcia przez organ władczego rozstrzygnięcia w sprawie, w której wcześniej wniesiono skargę do sądu (uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63). Warunkiem zastosowania autokontroli jest jednak uznanie przez organ administracji publicznej skargi w całości, co oznacza uznanie nie tylko zarzutów i wniosków, ale również wskazanej w skardze podstawy prawnej. Wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, przeciwko której była skierowana skarga powoduje, iż dalsze prowadzenie postępowania sądowego staje się bezprzedmiotowe, a sprawa podlega umorzeniu.
Ustawodawca w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. wskazał na konkretne przesłanki umorzenia postępowania. Z kolei w pkt 3 wskazał na bezprzedmiotowość postępowania z "innych przyczyn". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z "innych przyczyn" ma miejsce, jeżeli w jego toku wystąpi zdarzenie, w następstwie którego przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, tj. jeżeli w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot postępowania (postanowienie NSA z 21 listopada 2007 r., II FSK 1259/06, LEX nr 494285).
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, Dyrektor Izby Celnej uwzględniając skargę strony skarżącej, decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] oraz umorzył postępowanie podatkowe oraz postępowanie w zakresie przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe wynikające z działalności spółki "A" I., P., S..
Tym samym, między stroną skarżą a organem podatkowym ustał spór co do legalności wydanego rozstrzygnięcia, co w konsekwencji prowadzi do bezprzedmiotowości dalszego postępowania sądowego i jego umorzenia.
Sąd wskazuje również, że w sytuacji umorzenia postępowania wskutek uwzględnienia przez organ skargi w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, stronie skarżącej należy się od organu administracji zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (por. m.in. postanowienie WSA w Warszawie z 13 kwietnia 2006 r., II SA/WA 191/06, LEX nr 177468). Ponadto, jeżeli postanowienie o umorzeniu postępowania zapada na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.), wówczas Sąd orzeka o kosztach należnych stronie skarżącej z urzędu.
W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 54 § 3 w zw. z 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.