Uzasadnienie
Skarżący T.D., reprezentowany przez doradcę podatkowego K.K., 21 lipca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.
Na wniosek skarżącego postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 września 2016 r. zwolniono go od wpisu od skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału termin rozprawy został wyznaczony na 27 października 2016 r.
W piśmie procesowym z dnia [...] października 2016 r. pełnomocnik skarżącego złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - powoływanej dalej jako P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. określa, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie nie zaistniały okoliczności, które nakazywałyby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zatem postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.