Uzasadnienie
Radca prawny L.R., pełnomocnik skarżącej ustanowiony z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, sporządził i wniósł w imieniu skarżącej skargę kasacyjną. Zawarł w niej wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.
W związku z powyższym wniosek radcy prawnego L.R. należało uwzględnić i przyznać mu wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w wysokości określonej w sentencji postanowienia, na podstawie art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.) oraz w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805).
Kwota przyznanego wynagrodzenia uwzględnia fakt, iż radca prawny L.R. nie reprezentował skarżącej jako pełnomocnik z urzędu w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a zatem wynagrodzenie określono w wysokości 75 % stawki należnej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Na podstawie ww. przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.