Uzasadnienie
W dniu 7 kwietnia 2014 r. K.T. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania.
Przyczyną zawieszenia postępowania, wznowionego postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. na złożony 19 września 2013 r. wniosek skarżącego o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, było wystąpienie Marszałka Sejmu do Trybunału Konstytucyjnego o wyjaśnienie skutków prawnych wyroku Trybunału z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09, w którym orzeczono niekonstytucyjność m. in. art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., czyli w okresie za jaki wymierzono skarżącemu zryczałtowany podatek dochodowy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.
Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że postanowieniem z [...] kwietnia 2014 r. podjął zawieszone postępowanie, a następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. uchylił w całości decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2008 r. oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2007 r. i umorzył postępowanie. Jednocześnie wniósł o umorzenie postępowania ewentualnie, z ostrożności procesowej, o oddalenie skargi. Wskazał też, że celem postępowania sądowoadministracyjnego jest dokonanie kontroli przez sąd, czy zawieszenie postępowania nie narusza przepisów i gdyby sąd stwierdził naruszenie takich przepisów, wyeliminowanie z obrotu takiego postanowienia blokującego prowadzenie i zakończenie postępowania (w realiach sprawy postępowania wznowionego). Jeżeli więc organ sam doprowadził do tego stanu rzeczy przez podjecie postępowania, to przestał istnieć przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej.
Postanowienie podejmujące postępowanie eliminuje bowiem skutki postanowienia o jego zawieszeniu. Tym samym bezprzedmiotowe stało się badanie merytorycznych przesłanek zawieszenia postępowania. Na poparcie prawidłowości zaprezentowanego stanowiska powołał orzecznictwo sądów administracyjnych.
W złożonym przed rozprawą piśmie z [...] czerwca 2014 r. skarżący cofnął skargę, uzasadniając to cofnięcie podjęciem przez organ podatkowy postępowania i zakończenie go wydaniem decyzji.
Sąd zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie Sąd, na podstawie całokształtu okoliczności sprawy, nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i w tej sytuacji przyjął, że skarżący cofnął skargę ze skutkiem prawnym.
Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie.
Przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. obliguje sąd do zwrotu całego uiszczonego wpisu od cofniętej skargi, o czym Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia.