Uzasadnienie
A.Ż. wniósł skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
Złożony przez skarżącego formularz PPF został wypełniony nieprawidłowo. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach większość rubryk pozostała niewypełniona, w pozostałych wpisano jedynie słowo "brak".
Wobec uznania, że treść oświadczenia o majątku i dochodach nie jest wystarczająca do ustalenia sytuacji majątkowej skarżącego, wezwano jego pełnomocnika m.in. do: podania informacji czy jest żonaty, nadesłania wyciągów z rachunków bankowych, odpisów zeznań podatkowych, oświadczenia o wysokości miesięcznych wydatków i źródeł ich pokrycia, nadesłania informacji o tytule prawnych do zajmowanej przez niego nieruchomości.
Wnioskodawca pozostawił powyższe wezwanie bez odpowiedzi.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Podkreślić należy, że przepis ten nakłada na ubiegającego się o prawo pomocy obowiązek wykazania, że spełnia on przesłanki udzielenia tej pomocy. Oznacza to również, że wnioskodawca musi przedstawić wyczerpujący obraz sytuacji majątkowej swojej rodziny.
Skarżący tak rozumianego obowiązku nie wypełnił. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy można jedynie domyślać się, że mieszka sam i nie osiąga żadnego dochodu. W tej sytuacji niezbędnym było wezwanie skarżącego do przedstawienia dodatkowych dokumentów obrazujących stan i kondycję jego gospodarstwa domowego.
Brak odpowiedzi nakazuje stwierdzić, że skarżący nie spełnił przesłanki wskazanej w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.