Uzasadnienie
W październiku 2013 r. Gmina złożyła wniosek do Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług.
Wnioskodawca zadał następujące pytanie: czy Gmina ma prawo odliczyć w całości podatek VAT naliczony od faktur VAT, dokumentujących koszty ogólne oraz koszty remontów i modernizacji szkół będących jej gminnymi jednostkami budżetowymi?
Zdaniem Gminy, ma ona prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego od faktur VAT, dokumentujących koszty ogólne oraz koszty remontów i modernizacji ponoszone przez szkoły będące jej gminnymi jednostkami budżetowymi oraz na rzecz tych szkół.
W wydanej [...] stycznia 2014 r. interpretacji indywidualnej nr [...], organ podatkowy uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe.
W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, skarżąca zażądała takiej zmiany interpretacji, która będzie uwzględniać orzecznictwo podatkowe sądów administracyjnych, w tym w szczególności uchwałę NSA z 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 1 /13. Zdaniem skarżącej, w przypadku gdy w ramach działalności gminnej jednostki budżetowej dojdzie do podjęcia czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, podatnikiem będzie gmina, gdyż mimo wyodrębnienia organizacyjnego, gminne jednostki budżetowe nie mają przymiotu samodzielności, czy niezależności w dysponowaniu przyznanymi im środkami finansowymi przy wykonywaniu wszelkich czynności, w tym opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, organ stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej przez siebie interpretacji przepisów prawa podatkowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, Gmina wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej interpretacji indywidualnej i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując pogląd zaprezentowany w zaskarżonej interpretacji.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przystępując do rozpoznania skargi, Sąd ustalił, że na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana - Dz. Urz. UE z 2012 r., Nr C 326, s. 47 i nast.) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt I FSK 311/12, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy w świetle art. 4 ust. 2 w związku z art. 5 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana - Dz. Urz. UE z 2012 r., Nr C 326, s. 13 i nast.) jednostka organizacyjna gminy (lokalnego organu władzy w Polsce) może być uznana za podatnika VAT w sytuacji, gdy wykonuje czynności w charakterze innym niż organ władzy publicznej w rozumieniu art. 13 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z 2006 r., Nr L 347, s. 1 i nast. ze zm.), pomimo, że nie spełnia warunku samodzielności (niezależności) przewidzianego w art. 9 ust. 1 tej dyrektywy?
NSA uzasadniając wystosowane pytanie podkreślił, że o ile wskazaną wcześniej uchwałą NSA z 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 1/13 przesądzono, że na gruncie krajowych regulacji dotyczących podatku VAT gminna jednostka budżetowa nie jest podatnikiem VAT z uwagi na brak cechy samodzielności prowadzonej działalności gospodarczej, to pozostaje jednak nadal niejasne, czy na gruncie prawa unijnego cecha taka jest zawsze konieczna w odniesieniu do podmiotów prawa publicznego dokonujących czynności mieszczących się w sferze VAT. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, skierowane do Trybunału Sprawiedliwości UE pytanie prejudycjalne pozostaje w oczywistym zawiązku z kwestią, która jest przedmiotem skargi do tut. Sądu. Wynik toczącego się przed tamtejszym sądem postępowania, będzie miał - zdaniem Sądu - wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.