Uzasadnienie
W dniu 26 stycznia 2006 r. J.K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...].
Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 28 lutego 2006 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 29 marca 2006 r. - awizowaną po raz drugi przesyłkę w urzędzie pocztowym odebrała żona skarżącego R.K. na podstawie pełnomocnictwa do odbioru korespondencji.
Skarżący wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia w dniu 6 kwietnia 2006 r.
Sąd zważył:
W myśl przepisu art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z treścią art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). W tej sytuacji nie wskazanie przez skarżącego w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny skargi, który strona jest zobowiązana usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wartość tę wskazała po upływie siedmiodniowego terminu.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
(-) Barbara Rennert