Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 5 października 2016 r. ustanowiono dla skarżących pełnomocnika z urzędu oraz oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wobec uznania, że skarżący uzyskując dochody z emerytur wynoszące w sumie 3.058,23 zł, są w stanie ponieść wpis od skargi w wysokości 100 zł.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia 100 zł opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, skarżący ponownie wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z zawartego we wniosku oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynikało, że skarżący są małżeństwem. Ich jedyny majątek stanowi mieszkanie o pow. 53 m kw. Nie mają oszczędności. Utrzymują się z emerytur, których suma wynosi 3.058,23 zł netto miesięcznie. Obok normalnych kosztów utrzymania opłacają też zakupy leków oraz ponoszą wydatki na rehabilitację jak również raty kredytów (łącznie 795,57 zł).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej: "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagali się skarżący przysługuje w razie wykazania, że poniesienie pełnych kosztów utrzymania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
W sytuacji jednak, gdy w danej sprawie zapadło już postanowienie odmawiające prawa pomocy, jego zmiana może nastąpić wyłącznie w przypadku zmiany okoliczności sprawy (art. 165 p.p.s.a.). Wyrażenie "zmiana okoliczności sprawy" oznacza zmianę okoliczności faktycznych, które dotyczą zasadności utrzymania w obrocie prawnym pierwotnego postanowienia. Bez zmiany okoliczności sprawy w powyższym znaczeniu sąd (referendarz sądowy) nie może zmienić lub uchylić swego postanowienia.
Skarżący w obecnie złożonym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych zawarli oświadczenie o swym stanie rodzinnym, majątku i dochodach treściowo zbieżne z ustaleniami zawartymi w uzasadnieniu postanowienia z dnia 5 października 2016 r.
Ich treść różniła się jedynie co wysokości miesięcznych obciążeń kredytowych (795,57 zł zamiast 694,57 zł).
Brak zatem podstaw do przyjęcia, że sytuacja skarżących ulegała zmianie (pogorszeniu) w stopniu uzasadniających przyjęcie, że uiszczenie 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej przekraczało ich zdolności finansowe, a w konsekwencji również do uwzględnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych w jakiejkolwiek części a zatem zmiany postanowienia z dnia 5 października 2016 r. oddalającego wniosek w tym przedmiocie.
Z powyższych względów postanowiono jak w sentencji (art. 165 i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).