Uzasadnienie
I SA/Go 291 /11
Skarżący, A.C. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora izby Celnej z dnia [...].02.2011 roku nr [...] wydanego w przedmiocie odmowy stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania.
Z akt sprawy wynika że:
Decyzją z dnia [...].03.2002 roku nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego określił kwotę długu celnego poprzez wymiar cła w kwocie 5.277,30 złotych oraz podatek VAT w kwocie 4.723,0 złote i podatek akcyzowy w kwocie 1.291,30 złotych.
W dniu 23.03.2010 roku skarżący zwrócił się z wnioskiem o umorzenie pozostałej należności celnej wraz z odsetkami.
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...].12.2010 roku nr [...] odmówił umorzenia zapłaty kwoty należności celnych w kwocie 2.220,24 złotych wraz z odsetkami.
Decyzja zwierała pouczenie o prawie strony do wniesienia odwołania od w / w decyzji, za pośrednictwem organu wydającego decyzję, w terminie 14 dni od daty jego doręczenia.
W uzasadnieniu wskazano iż jak wynika z zwrotne poświadczenia odbioru przesyłki zwierającej decyzji, została ona odebrana przez adresata w dniu 23.12.2010 roku.
Skarżący pismem nie zawierającym daty, nadał w urzędzie pocztowym w dniu 12.01.2011 roku pismo adresowane do Ministerstwa Finansów Departamentu Polityki Celnej z którego wynika iż nie zgadza się z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].12.2010 roku.
Pismo powyższe zostało przekazane do Izby Celnej pismem z dnia [...].01.2011 roku.
Organ stwierdził iż pismo to jest środkiem zaskarżenia które jednakże zostało złożone po terminie, bowiem termin do złożenia odwołania upływał z dniem 6.01.2011 roku.
Skarżący od powyższego postanowienia złożył skargę w której wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, wobec istnienia przesłanek oraz umorzenia należności celnych.
W uzasadnieniu skarżący przedstawił jak powstały zaległości podatkowe. Wskazał iż miał zamiar uregulować zaległość jednak otrzymał tytułu wykonawczy na kwotę 5.277,30 złotych. Na podstawie tego tytułu potrącana jest comiesięcznie kwota 170,0 złotych z dochodów, jednakże kwota zadłużenia rośnie a nie maleje.
Wskazał również że znajduje się w dramatycznej sytuacji majątkowej, jest osobą ubogą, upośledzoną umysłowo, ma na utrzymaniu konkubinę oraz 8 letnią córkę
W odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w postanowieniu, a nadto ustosunkował się do kwestii umorzenia pozostałej kwoty należności celnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.
Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej - dalej: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji, mając na uwadze stan faktyczny i prawny sprawy, Sąd stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie z art. 223 § 1 i § 2 pkt. 1 ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Natomiast zgodnie z art. 228 § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
Nie może ulegać wątpliwości, iż decyzja z dnia [...].12.2010 roku w przedmiocie odmowy umorzenia należności celnych została doręczona skarżącemu w dniu 23.12.2010 roku. Decyzje tę skarżący odebrał w dniu 6.01.2011 roku co wynika z zwrotnego poświadczenia odbioru zamieszczonego w aktach administracyjnych.
W dniu 12.01.2011 roku skarżący nadał w urzędzie pocztowym pismo z którego wynika, iż nie akceptuje wydanej decyzji i z tego też względu organ celny uznał powyższe pismo za odwołanie od decyzji z dnia [...].12.2010 roku co do odmowy umorzenia należności celnych.
Odwołanie od powyższej decyzji zostało złożone więc w dniu 12.01.2011 roku, natomiast termin do jego złożenia upłynął w dniu 6.01.2011 roku. Tym samym odwołanie zostało złożone po terminie.
Skarżący natomiast w skardze nie podniósł zarzutów co do powyższego postanowienia. Podniesione tam argumenty i zarzuty nie dotyczą stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania.
Zauważyć również należy, że w skardze skarżący zawarł wniosek o przywrócenie uchybionego terminu w sytuacji gdy skarga dotyczy postanowienia co do stwierdzenia uchybienia terminu.
Zgodnie z art. 162 § 1 ordynacji podatkowej, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
Należy podkreślić iż w przypadku stwierdzenia uchybienia terminu organ jest zobligowany do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania, a więc postanowienia stwierdzającego uchybienie do wniesienia odwołania.
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie mógł więc być uwzględniony przez organ odwoławczy w tym postępowaniu i skutkować ewentualnym uchyleniem zaskarżonego postanowienia przez sąd.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.