Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] lutego 2016r. Gmina zwróciła się do Ministra Finansów - Dyrektora Izby Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług
Przedstawiając stan faktyczny Gmina wskazała, że zamierza wykazać w deklaracji za styczeń roczną korektę podatku naliczonego od nabycia środków trwałych powstałych w wyniku realizacji inwestycji, w stosunku do których dotychczas Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z uwagi na fakt, że zostały one przekazane do Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej, zatem wykorzystywane były do czynności opodatkowanych przez innego podatnika.
Powołując się na uchwałę NSA z dnia 26 października 2015 r., sygn. akt. I FPS 4/15 Skarżąca zwróciła się z pytaniem: czy w związku ze zmianą prawa do odliczenia podatku VAT od inwestycji przekazanych do używania Zakładowi Budżetowemu w związku z uchwałą NSA w tym przedmiocie, Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od zrealizowanych inwestycji w ramach korekty 10-letniej zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT?
Zdaniem Gminy w związku z powstaniem prawa do odliczenia, które pierwotnie Gminie nie przysługiwało, ma ona prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na zrealizowane inwestycje na mocy art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, a prawo to uzyskała w momencie rozstrzygnięcia w drodze uchwały przez poszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia budzącego prawne wątpliwości.
W interpretacji indywidualnej z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Minister Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe.
Organ wyjaśnił, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Organ dokonujący interpretacji, odwołując się do treści art. 15 ust. 1, ust. 2 i ust. 6 ustawy o VAT, stwierdził, że podmiot będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
Następnie organ wskazał na treść przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.) odnoszących się do zadań własnych gminy, tj. art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 3, art. 9 ust. 1-3
Mając na uwadze uregulowania zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, Minister Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że Gmina, nabywając towary i usługi celem wytworzenia inwestycji, które następnie nieodpłatnie udostępniła ZGKiM, nie nabywała ich do działalności gospodarczej i tym samym nie działała w charakterze podatnika podatku VAT, tak więc nabywała towary i usługi do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym po oddaniu obiektów do użytkowania, inwestycje te nie były przez Gminę używane do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Skoro bowiem Gmina, po zakończeniu inwestycji, przekazała kanalizacje na rzecz ZGKiM, tj. podmiotu, będącego zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, do nieodpłatnego używania, to w konsekwencji należy uznać, że od momentu rozpoczęcia inwestycji do momentu oddania ww. obiektów do użytkowania ZGKiM (który wykorzystuje je do działalności opodatkowanej), wyłączyła tę nieruchomość całkowicie z systemu podatku VAT.
Gmina, dokonując zakupów towarów i usług związanych z realizacją inwestycji polegających na budowie kanalizacji sanitarnych, remoncie SUW oraz budowie rurociągu, nie wykonywała tych czynności do działalności gospodarczej i nie działała w charakterze podatnika VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT i tym samym nie spełniła przesłanki wynikającej z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
W ocenie organu, skoro już na etapie realizacji budowy inwestycji, Gmina wyłączyła przedmiotową infrastrukturę wodno-kanalizacyjną poza regulacje objęte przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, to nawet późniejsze włączenie jej do działalności gospodarczej oraz przeznaczenie do czynności opodatkowanych, nie daje prawa do dokonania korekty podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług służących do jej wybudowania. Gmina nie nabyła bowiem prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z tymi zakupami, a zatem nie istnieje podatek, który można odliczyć poprzez dokonanie korekty.
Na powyższą interpretację, po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, Gmina wniosła skargę zarzucając jej naruszenie:
- - przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, polegające na przyjęciu, że Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących inwestycji przekazanych do używania zakładowi budżetowemu;
- - przepisów prawa procesowego poprzez uchybienie art. 2a, art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015, poz. 613 ze zm.), wywołane stosowaniem argumentacji nieodnajdującej poparcia w treści przepisów prawa, a tym samym nieposzanowanie zasady zaufania do organów podatkowych, które są zobowiązane do działania na podstawie i w granicach prawa.
Wobec podniesionych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i uznanie stanowiska prezentowanego przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej za zgodne z przepisami prawa podatkowego. Wniosła także o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania wedle norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów – Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej interpretacji.
Podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 24 listopada 2016 r. pełnomocnik organu wniósł o rozważenie zawieszenia postępowania z uwagi na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2016 r. sygn. akt I FSK 294/15.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowadministracyjnym. Wtedy w sprawie sądowadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne, a więc sytuacja, gdy uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, uzasadniając celowość wstrzymania czynności w postępowaniu do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod. red. T. Wosia, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańskiej, wyd. 2, s. 456 i n. oraz postanowienie NSA z dnia 1 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OZ 310/14 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną będzie zatem wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, aby sformułować wypowiedź czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. wyrok NSA z dnia 8 maja 2007 r., II OSK 694/06, wyrok NSA z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05, postanowienie NSA z 6 lutego 2014 r., sygn. akt II OZ 109/14).
Z taką też sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. sygn. akt I FSK 294/15 NSA przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA zagadnienie prawne budzące wątpliwości: "Czy realizując inwestycję polegającą na budowie infrastruktury wodociągowo - kanalizacyjnej gmina występuje jako organ władzy publicznej realizujący zadania własne wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym czy też występuje w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 6 ustawy o podatku od towarów i usług, wobec czego czy gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na tę inwestycję?".
W ocenie Sądu, pomimo, iż przedstawione we wniosku Gminy zagadnienie sprowadzało się do ustalenia czy gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od zrealizowanych inwestycji w ramach korekty 10-letniej zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy o VAT, uznać należy, że problem prawny przedstawiony, postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. sygn. akt I FSK 294/15, do rozpoznania składowi siedmiu sędziów w drodze uchwały, będzie miał istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Uzasadniając bowiem wydaną interpretację Minister Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej dokonał oceny statusu Gminy jako podatnika VAT odwołując się do przepisów ustawy o samorządzie gminnym odnoszących się do zadań własnych gminy (tj. art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 3, art. 9 ust. 1-3). Po czym, mając na uwadze uregulowania zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT stwierdził, że Gmina, nabywając towary i usługi celem wytworzenia inwestycji, które następnie nieodpłatnie udostępniła ZGKiM, nie nabywała ich do działalności gospodarczej i tym samym nie działała w charakterze podatnika podatku VAT.
Powyższe wnioski organu przełożyły się następnie na podjęte przez organ rozstrzygnięcie w kwestii prawa Gminy do doliczenia podatku VAT od zrealizowanych inwestycji. Dokonując zatem oceny zaskarżonej interpretacji Sąd obowiązany będzie odnieść się do argumentacji organu, w tym do przedstawionej przez organ kwestii statusu Gminy jako podatnika VAT a wiec zagadnienia jawiącego się w sprawie I FSK 294/15.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.