Uzasadnienie
W.P. wniosła skargę na decyzję wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia. Następnie w dniu 17 sierpnia 2017 r. na urzędowym formularzu PPF złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jest osobą bezrobotną, z prawem do zasiłku w wysokości 711,00 netto. Utrzymuje się z alimentów w wysokości 500 zł. Jest osobą samotnie wychowującą niepełnoletnie dziecko. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że mieszka z dzieckiem w mieszkaniu o powierzchni 48 m2 obciążonym kredytem hipotecznym. Nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych itp.
W wykonaniu wezwania skarżąca przedłożyła dodatkowe dokumenty potwierdzające ww. informacje. Osobą bezrobotną pozostaje od [...] czerwca 2017 r. Wcześniej otrzymywała wynagrodzenie od spółki W w wysokości około 3.720 zł miesięcznie oraz spółki L w wysokości około 400 zł. Skarżąca oświadczyła ponadto, że otrzymuje świadczenie z programu "Rodzina 500+".
Na jej stałe wydatki składają się m.in. rata kredytu hipotecznego – około 900 zł oraz opłaty za mieszkanie – około 600 zł
Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona skarżąca musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. Skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Na chwilę obecną, jedyną opłatą niezbędną dla skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego jest wpis od skargi. W niniejszej sprawie wysokość wpisu od skargi wynosi 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze. zm.).
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje, jeżeli osoba występująca z wnioskiem wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Odnosząc treść tego przepisu do ustalonej powyżej sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżącej oraz wysokości niezbędnych na chwilę obecną kosztów postępowania, stwierdzić należy, że skarżąca spełniła przesłankę wskazaną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W tej sytuacji, jej wniosek należało częściowo uwzględnić.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.