Uzasadnienie
W reakcji na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi na wskazaną na wstępie decyzję Dyrektora izby Skarbowej, skarżący złożył pismo procesowe, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
W związku z tym, że wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, wezwano skarżącego do uzupełnienia tego braku formalnego, poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu. Do pisma sądowego zawierającego wezwanie dołączono blankiet formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, przeznaczonego dla osób fizycznych (PPF).
W terminie otwartym do uzupełnienia braku skarżący złożył wniosek na formularzu przeznaczonym dla osób prawnych.
W tym stanie rzeczy należało stwierdzić co następuje.
Zgodnie z art. 252 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeśli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu oraz niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek składa się na formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Na podstawie art. 256 pkt 1 p.p.s.a. wydane zostało rozporządzenie Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227 poz. 2245). W rozporządzeniu określono dwa wzory formularzy wniosków o przyznanie prawa pomocy: dla osób fizycznych (PPF) oraz dla osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej (PPPr). Formularz "PPF" zawiera blankiet oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach jak również oświadczenie strony o niezatrudnieniu oraz niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Formularz "PPPr" zawiera natomiast oświadczenie o majątku i dochodach oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu oraz niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
W realiach niniejszej sprawy rozstrzygnięcia wymagało zatem czy złożenie przez stronę będącą osobą fizyczną wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu przeznaczonym dla osób prawnych jest brakiem wniosku o którym mowa w art. 257 p.p.s.a., tzn. brakiem formalnym skutkującym pozostawienie wniosku bez rozpoznania.
I tak: z porównania treści obydwu formularzy wynika, że oświadczenia o majątku i dochodach wymagają podania innego rodzaju informacji (np.: w przypadku osób fizycznych wysokości dochodów miesięcznych brutto, a w przypadku osób prawnych wysokość kapitału zakładowego, wartość środków trwałych oraz wysokość zysku bądź straty bilansowej). Pomijając jednak nawet te różnice, należy zwrócić uwagę, iż w formularzu "PPPr" brak jest oświadczenia o stanie rodzinnym wnioskodawcy, przy czym złożenie takiego oświadczenia jest obligatoryjne w przypadku, gdy o prawo pomocy ubiega się strona będąca osobą fizyczną (art. 252 § 1 p.p.s.a.). Brak takiego oświadczenia powoduje, że nie można uznać, iż złożony formularz jest kompletny.
Należy też zwrócić uwagę, iż do pisma sądowego zawierającego wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy dołączono właściwy blankiet formularza (PPF). Informacja o rodzaju formularza znajduje się również w pouczeniu zawartym na karcie 4 obydwu rodzajów formularzy.
Uwzględniając powyższe należy uznać, że skarżący nie uzupełnił należycie braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. Stąd na podstawie art. 257 p.p.s.a. zarządzono o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.