Uzasadnienie
Skarżący M.A., reprezentowany przez doradcę podatkowego R.J., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy, który zarejestrowano pod sygn. akt I SPP/Go 58/22. Ostatecznym postanowieniem z dnia 6 grudnia 2022 r. sygn. akt I SPP/Go 58/22, tut. Sąd utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 26 października 2022 r., którym pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykonania, w terminie 7 dni, prawomocnego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 sierpnia 2022 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 9 lutego 2023 r. uznano za doręczoną pełnomocnikowi skarżącego z dniem 26 stycznia 2023 r.
Z kolei w dniu 16 stycznia 2023 r. (data nadania 11 stycznia 2023 r.) do tut. Sądu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik strony poinformował o wypowiedzeniu przez niego wszystkich pełnomocnictw udzielonych mu przez M.A., w tym do reprezentacji w sprawie o sygn. akt I SA/Go 310/22.
Wobec braku wpływu środków pieniężnych z tytułu wpisu od skargi Sąd zwrócił się do właściwego oddziału Sądu o udzielenie informacji, czy skarżący uiścił wpis sądowy od skargi. Adnotacją z dnia 13 lutego 2023 r. Oddział Finansowo – Budżetowy sądu potwierdził, że do dnia 10 lutego 2022 r. wpłata z tytułu wpisu sądowego nie wpłynęła na konto sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Po myśli § 2 tego przepisu jednym z takich pism jest skarga.
Z kolei zgodnie z regulacją art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wskazuje § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało nadane przez Sąd do pełnomocnika strony w dniu 9 stycznia 2023 r. i uznano je za doręczone temu pełnomocnikowi z dniem 26 stycznia 2023 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 2 lutego 2023 r. Jednakże wpis w sprawie nie został uiszczony i dlatego skargę należało odrzucić.
U podstaw niniejszego rozstrzygnięcia legło ustalenie, że w dniu [...] stycznia 2023 r. Sąd powziął informację o wypowiedzeniu przez doradcę podatkowego wszystkich pełnomocnictw udzielonych przez skarżącego. W tym dniu wpłynęło bowiem do Sądu stosowne pismo pełnomocnika strony. Zgodnie z art. 42 § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników - od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Zatem dniem zawiadomienia sądu jest dzień, w którym sąd rzeczywiście powziął wiadomość o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, co w wypadku zawiadomienia pisemnego oznacza dzień doręczenia lub złożenia go w biurze podawczym sądu (por. postanowienie NSA z dnia 29.01.2009 r., sygn. akt II FZ 633/08, postanowienie NSA z dnia 30.01.2015 r., sygn. akt I FZ 471/14, powoływane orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Od chwili powzięcia przez sąd wiadomości o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, sąd ma obowiązek traktowania strony, jako działającej bez pełnomocnika (por. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 997/11). Co istotne, powzięcie przez skarżącego wiadomości o wypowiedzeniu przez pełnomocnika stosunku pełnomocnictwa odnosi skutek tylko w ramach wewnętrznej relacji między pełnomocnikiem a mocodawcą, a dla dalszego toku postępowania istotnym jest fakt zawiadomienie Sądu o wypowiedzeniu umocowania do reprezentowania strony.
Z kolei stosownie do treści art. 42 § 2 p.p.s.a., adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, który wypowiedział pełnomocnictwo, jest obowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. Każdy inny pełnomocnik powinien, mimo wypowiedzenia, działać za mocodawcę przez ten sam czas, jeżeli jest to konieczne do uchronienia mocodawcy od niekorzystnych skutków prawnych.
W analizowanej sprawie kluczowy jest zatem czas, przez jaki pełnomocnik skarżącego powinien go jeszcze reprezentować, pomimo wypowiedzenia stosunku pełnomocnictwa przez doradcę podatkowego. Zaakcentować należy, że bez zgody mocodawcy profesjonalny pełnomocnik nie może wypowiedzieć pełnomocnictwa ze skutkiem natychmiastowym. Okres przewidziany w art. 42 § 2 p.p.s.a. ma bowiem umożliwić stronie znalezienie nowego pełnomocnika.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, że skoro Sąd powziął wiadomość o wypowiedzeniu stosunku pełnomocnictwa w dniu [...] stycznia 2023 r., to doradca podatkowy winien działać za skarżącego do dnia 30 stycznia 2023 r., tj. przez okres dwóch tygodni (wynikający z art. 42 § p.p.s.a.), by uchronić go od negatywnych następstw procesowych. Z treści pisma informującego Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez doradcę podatkowego nie wynika bowiem, by mocodawca zwolnił go z obowiązku działania na jego rzecz. Z kolei dla Sądu dzień powzięcia informacji o wypowiedzeniu pełnomocnictwa implikuje obowiązek kierowania dalszej korespondencji w sprawie bezpośrednio do skarżącego.
Sąd uznał zatem, że wezwanie pełnomocnika skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wpisie sądowym było prawidłowe i skuteczne w stosunku do skarżącego, ponieważ na dzień wystosowania tego wezwania, tj. 9 stycznia 2023 r. Sąd nie posiadał wiedzy na temat wypowiedzenia pełnomocnictwa przez doradcę podatkowego. Wiedzę taką Sąd uzyskał dopiero na podstawie pisma, które wpłynęło do Sądu w dniu 16 stycznia 2023 r. Powyższą przesyłkę uznano za doręczoną pełnomocnikowi skarżącego z dniem 26 stycznia 2023 r., zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał z dniem 2 lutego 2023 r. Pomimo wezwania, wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, co potwierdza informacja uzyskana z Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego sądu (k. 78 akt sądowych).
Na marginesie Sąd podkreśla, że dla terminowości uiszczenia wpisu sądowego nie ma znaczenia, że upływał on już w momencie, w którym pełnomocnik skarżącego nie miał obowiązku działać w imieniu strony. Istotnym jest, że pomimo wygaśnięcia tytułu prawnego do dalszego działania w sprawie, w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego pełnomocnik zobligowany był do informowania mocodawcy o czynnościach podjętych w sprawie po wypowiedzenia stosunku pełnomocnictwa. Wynika to z regulacji art. 740 Kodeksu cywilnego, który wprowadza trzy obowiązki przyjmującego zlecenie. Są to: obowiązek przekazywania potrzebnych informacji o przebiegu sprawy, obowiązek złożenia sprawozdania oraz obowiązek wydania wszystkiego, co przyjmujący zlecenie uzyskał przy wykonaniu zlecenia dla dającego zlecenie. O ile pierwszy z nich dotyczy etapu wykonywania zlecenia, to dwa pozostałe, a zwłaszcza obowiązek złożenia sprawozdania odnosi się do wygaśnięcia stosunku prawnego zlecenia (por. wyrok NSA z 12 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 3588/13).
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego winien zatem poinformować stronę o obowiązku terminowego uiszczenia wpisu sądowego w sprawie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.