Uzasadnienie
W dniu 18 kwietnia 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo R.R. zatytułowane "Skarga na decyzję organu podatkowego", w którym wskazał, że "na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego, który podjął decyzję o wszczęciu egzekucji skarbowej z tytułu należności za abonament RTV" wnosi o uchylenie tej decyzji.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 kwietnia 2014 r. powyższe pismo przesłano Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, informując go o obowiązku wynikającym z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a."). Jednocześnie o przekazaniu pisma poinformowano skarżącego.
W dniu 19 maja 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynęła nadesłana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego ww. skarga R.R. wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, w związku z wnioskiem Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] listopada 2013 r. o egzekucję administracyjną wobec skarżącego w związku z nieuregulowaniem opłaty abonamentowej RTV z okres od 01/2009 do 09/20013 w dniu [...] marca 2014 r., na podstawie tytułów wykonawczych od [...] do [...], dokonano zajęcia wierzytelności w postaci nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r.
Naczelnik Urzędu Skarbowego zaznaczył również, że skarżący w dniu 18 kwietnia 2014 r. pismo o tożsamej treści co skarga do tutejszego Sądu skierował do Dyrektora Izby Skarbowej. Organ zauważył, że skarżący mylnie podaje nr czynności [...] zamiast [...]. Jednocześnie poinformował, że wobec oczywistej pomyłki zobowiązanego co do nazwy pisma "decyzja" (zaznaczając, że organ egzekucyjny nie wydaje w toku postępowania egzekucyjnego decyzji) skargę R.R. potraktowano jako skargę na czynności organu egzekucyjnego udokumentowaną zawiadomieniem o zajęciu prawa majątkowego, która została przekazana do organu nadzoru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że z uwagi na wyjaśnienia Naczelnika Urzędu Skarbowego Sąd, podobnie jak organ przyjął, iż pismo R.R. z dnia [...] kwietnia 2014 r. zatytułowane "Skarga na decyzję organu podatkowego" stanowi w istocie skargę na zawiadomienie z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] (nr czynności [...]) o zajęciu przez Naczelnika Urzędu Skarbowego prawa majątkowego skarżącego.
Wobec powyższego zaznaczyć trzeba, że zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Nadmienić również należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W skarżonym przez R.R. zawiadomieniu o zajęciu egzekucyjnym z dnia [...] marca 2014 r. organ umieścił pouczenie, zgodnie z którym skargę na czynności egzekucyjne wnosi się do organu nadzoru za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności. Zatem skarżący posiadał wiedzę o sposobie i trybie zaskarżenia powyższej czynności, z której, jak wynika z wyjaśnień Naczelnika Urzędu Skarbowego skorzystał bowiem pismo z dnia [...] kwietnia 2014 r., o tożsamej treści co skarga do tutejszego Sądu, wniósł także do Dyrektora Izby Skarbowej.
W tej sytuacji zauważyć należy, że skarżący wnosząc jednocześnie do tutejszego Sądu skargę na zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego z dnia [...] marca 2014 r. nie wyczerpał toku instancji. Na tym etapie postępowania Sąd nie jest właściwy do rozpoznania niniejszej skargi.
Wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W ocenie Sądu wniesienie skargi bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie stanowi o jej niedopuszczalności.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił.