Uzasadnienie
Postanowieniem wydanym w dniu 2 września 2015 r. ustanowiono dla skarżącego w niniejszej sprawie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 5 listopada 2015 r. skarżącego zwolniono od wpisu od skargi. Z kolei postanowieniem z 11 lutego 2016 r. zwolniono z opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem.
Obecnie, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na konieczność uiszczenia opłaty kancelaryjnej za kolejny odpis orzeczenia z uzasadnieniem.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej: "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Sytuacja materialna skarżącego była przedmiotem analizy w wymienionych na wstępie orzeczeniach. Obecnie uległa ona nieznacznej poprawie, jednak nie na tyle, aby skarżący był w stanie uiścić jakiekolwiek koszty sądowe.
Jest on osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie posiadającą żądnego majątku. We wrześniu 2017 r. otrzymał pomoc z Ośrodka Pomocy Społecznej w łącznej wysokości 797,51 zł. Nie uzyskuje żadnych innych dochodów.
Tym samym należało uznać, że skarżący nie jest w stanie sfinansować należnej w sprawie opłaty kancelaryjnej ani żadnych innych opłat sądowych, co stanowi przesłankę zwolnienia go od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie tego przepisu oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.