Uzasadnienie
I.U., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania.
Przyczyną zawieszenia postępowania, wszczętego na wniosek skarżącej z [...] września 2013 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, było wystąpienie Marszałka Sejmu do Trybunału Konstytucyjnego o wyjaśnienie skutków prawnych wyroku Trybunału z dnia 18 lipca 2013 r. sygn. akt SK 18/09, w którym orzeczono niekonstytucyjność m. in. art. 20 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r., czyli w okresie za jaki wymierzono skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu.
W piśmie procesowym z [...] lipca 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania wyjaśniając, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie wznowieniowe, a następnie decyzją z tego samego dnia, wydaną w wyniku wznowienia postępowania, uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] października 2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2003r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów i umorzył postępowanie w sprawie.
Pismem procesowym z dnia [...] lipca 2014 r. skarżąca cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zw. dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane wyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi. Wobec powyższego cofnięcie skargi w niniejszej sprawie należało uznać za skuteczne.
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., umorzył postępowanie.
O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.