Uzasadnienie
W dniu 25 kwietnia 2014 r. E.B. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2014r. nr [...] zawieszające wznowione postępowanie w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. w wysokości 226.329 zł z tytułu dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Tego samego dnia uiściła wpis od złożonej skargi w wysokości 200 zł.
W dniu 17 czerwca 2014 r. E.B. cofnęła ww. skargę, jako powód wskazując podjęcie przez Dyrektora Izby Skarbowej zawieszonego postępowania i jego zakończenie w sposób ją satysfakcjonujący.
Sąd zważył, co następuje
Cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, przewidziane w art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), co do zasady wiąże sąd. Sąd bada jednakże, czy cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa lub czy nie spowodowałoby ono utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z redakcji art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i w tej sytuacji przyjął, że skarżąca cofnęła skargę ze skutkiem prawnym.
Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów umorzył postępowanie, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócił skarżącej cały uiszczony przez nią wpis.