Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określonego na 2.860 zł spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy. W piśmie przewodnim do wniosku, pełnomocnik spółki stwierdził, że wniosek obejmuje żądanie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku stwierdzono, że spółka nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, ponieważ ponosi stratę z działalności gospodarczej i nie ma środków na rachunku bankowym, który jest zajęty w postępowaniu egzekucyjnym. Stwierdzono również, że poniesienie kosztów sądowych uniemożliwi sfinansowanie innych wydatków spółki, w tym wynagrodzeń dla pracowników.
W oświadczeniu o majątku i dochodach podano, że kapitał zakładowy spółki wynosi 1.928.000 zł, według ostatniego bilansu wartość środków trwałych spółki wynosi 271.674,08 zł oraz że spółka wykazała stratę bilansową wynoszącą 13.109.967,14 zł. Do wniosku dołączono bilans i rachunek zysków i strat za 2015 rok oraz wyciąg z rachunku bankowego obrazujący obroty na tym rachunku w dniu [...] czerwca 2016 r.
Pełnomocnika skarżącej wezwano do złożenia w terminie 7 dni dokumentów obrazujących sytuację finansową spółki: deklaracji w podatku od towarów i usług, zeznania podatkowego za 2015 rok, zestawienia przychodów i kosztów ich uzyskania za ostatnie 6 miesięcy, aktualnych wyciągów z rachunków bankowych oraz oświadczenia o zawartych umowach leasingu. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi spółki w dniu 8 listopada 2016 r.
Pomimo upływu zakreślonego terminu do tut. sądu nie wpłynęły żądane dokumenty i oświadczenia.
W tym stanie rzeczy wniosek skarżącej podlegał oddaleniu.
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej: "p.p.s.a."), prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim o jakie ubiegała się skarżąca przysługuje osobie prawnej w razie wykazania, że strona występująca z wnioskiem nie ma środków wystarczających na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Dokumenty znajdujące się w aktach sprawy nie dawały podstaw do przyjęcia, że zachodzą podstawy do zwolnienia od kosztów sadowych w jakiejkolwiek części.
Do wniosku o przyznanie prawa pomocy dołączono wyłącznie dokumenty finansowe spółki za 2015 rok oraz wyciąg z rachunku bankowego za [...] czerwca 2016 roku. Dokumenty nie były więc przydatne do ustalenia obecnej sytuacji majątkowej spółki.
Oświadczenie o majątku i dochodach spółki, za wyjątkiem informacji o zerowym saldzie rachunku bankowego, zawierało informacje nie odnoszące się do aktualnej sytuacji majątkowej spółki. Dlatego na podstawie art. 255 p.p.s.a. pełnomocnika spółki wezwano do złożenia dokumentów wymienionych we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia.
Spółka nie zastosowała się do wezwania. Konsekwencją tego zaniechania był brak dowodów koniecznych do oceny czy istnieją przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy.
Z uwagi jednak na argumenty uzasadnienia wniosku skarżącej spółki, należy podkreślić, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd o konieczności rygorystycznego podchodzenia do przesłanek prawa pomocy wynikających z art. 246 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w licznych orzeczeniach podkreślał, że o istnieniu przesłanek prawa pomocy w przypadku stron będących osobami prawnymi nie przesądza nawet zerowy (bądź ujemny) stan rachunków bankowych czy kasy oraz fakt obciążenia komorniczego rachunków bankowych strony (zob. np. post. NSA: z 30 maja 2008 r., z 9 kwietnia 2009 r. I FZ 66/09 opubl. LEX). Przyjmuje się też, że samodzielną podstawą do przyznania prawa pomocy nie jest deklarowanie przez spółkę straty z prowadzonej działalności gospodarczej (zob. np. post. NSA z 7 stycznia 2014 r. II FZ 1236/13, z 25 września 2014 r. II OZ 975/14, z 15 października 2014 II GZ 655/14 opubl. LEX)
Łącznie należało uznać, że skarżąca spółka nie wykazała braku środków wystarczających na pokrycie kosztów sadowych, ponieważ nie przedstawiła informacji obrazujących jej aktualny stan majątkowy, a okoliczności podnoszone we wniosku nie mogą stanowić samodzielnej podstawy zwolnienia od kosztów w jakiejkolwiek części. Dlatego postanowiono o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.).