Uzasadnienie
Skarżący R.S. 5 czerwca 2018 r. (koperta k. 4 akt sądowych) wniósł skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] maja 2018 r.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi wskazując na jej przedwczesność z uwagi na wniesienie jej jednocześnie z odwołaniem od decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na decyzję z 7 maja 2018 r. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.
Skarżący tego wymogu nie spełnił.
Zaskarżona decyzja została bowiem wydana przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, który jest organem pierwszej instancji w administracyjnym toku instancji. Od decyzji tej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania (art. 220 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Dz. U. z 2017 r. poz 201 ze zm. - dalej: o.p.) do tego samego organu (art. 221 § 1 o.p.) o czym skarżący został prawidłowo pouczony. Z informacji zawartej w odpowiedzi na skargę wynika zresztą, iż skarżący z prawa do wniesienia odwołania skorzystał.
Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegać może jednak, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. dopiero decyzja wydana po rozpoznaniu odwołania skarżącego. Wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ administracyjny pierwszej instancji było zatem niedopuszczalne
Niewypełnienie warunku wynikającego z art. 52 § 1 p.p.s.a. skutkować musiało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę jeżeli jest ona niedopuszczalna z innych przyczyn niż wynikające z art. 58 § 1 pkt 1 - 5a p.p.s.a.
Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia, przy czym zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., uczynił to na posiedzeniu niejawnym.