Uzasadnienie
Decyzją z [...] stycznia 2004r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego określił dla Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A Sp. z o.o. przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 roku w wysokości 11.571.04 zł oraz odsetki za zwłokę w celu zabezpieczenia tego zobowiązania na majątku podatnika.
W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż w toku kontroli podatkowej w Przedsiębiorstwie Wielobranżowym A Sp. z o.o. dotyczącej podatku od towarów i usług za grudzień 2002r. stwierdzono błędne zaliczenie do środków trwałych związanych wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną zakupionego przez podatnika samochodu m-ki [...]. Ustalono bowiem, że samochód ten został wcześniej zajęty i odebrany w postępowaniu egzekucyjnym. Tym samym przyjęto, że brak było podstaw do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy sprzedaży tego samochodu od podatku należnego od towarów i usług za grudzień 2002r. Nadto organ podatkowy l instancji, z uwagi na ciążące na spółce zaległości podatkowej uznał, iż zachodzi obawa niezapłacenia podatku określonego w przyszłej decyzji.
Decyzją z [...] maja 2004r. po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A Sp. z o.o. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego.
W uzasadnieniu decyzji organu podatkowego II instancji stwierdzono, że zaległości podatkowe ciążące na spółce potwierdzają obawę niezapłacenia przyszłego podatku. Konkluzję tę oparto na treści informacji uzyskanej od organu podatkowego l instancji. Organ odwoławczy uznał, że zachodziły przesłanki wydania decyzji w oparciu o art. 33 ustawy Ordynacja podatkowa.
Spółka zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. Zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, a w szczególności art. 33 Ordynacji podatkowej przez jego błędną wykładnię, naruszenie zasad postępowania przez nie ustosunkowanie się do zgłoszonych przez Spółkę w odwołaniu zarzutów i dowodów oraz sprzeczność istotnych ustaleń organu podatkowego z treścią zebranego materiału dowodowego w sprawie, zdaniem skarżącej nie jest prawdą, że skarżąca nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, a z zestawień dokonanych przez Dyrektora Izby Skarbowej i zawartych w uzasadnieniu do zaskarżonej decyzji wynika, że skarżąca swoje zobowiązania podatkowe reguluje.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentacje przytoczoną w uzasadnieniu decyzji z [...] maja 2004r..
Z dokumentów nadesłanych do Sądu 20 września 2005r. przez Izbę Skarbową wynika, że [...] listopada 2004r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego wydal decyzję wymiarowa nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego za miesiąc grudzień 2002r. na kwotę 6.027 zł. wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie O zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie odpowiadające 30% kwoty zawyżenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy oraz zaniżenia zobowiązania podatkowego w łącznej wysokości 3.471 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 33a § l ustawy z 29 sierpnia I997r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. nr 8 póz.
- 60) decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego.
Jak wynika z informacji z Izby Skarbowej, w zakresie zobowiązań podatkowych zabezpieczonych w niniejszej sprawie. [...] listopada 2004r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2002 roku w wysokości 6.027 zł. Decyzja ta następnie została doręczona stronie i zaskarżona do organu wyższego rzędu. W momencie doręczenia decyzji wymiarowej, zaskarżona decyzja upadła zatem z mocy prawa. Nastąpiło to już po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z momentem doręczenia decyzji przestał istnieć przedmiot zaskarżenia, czyniąc zarazem bezprzedmiotowym postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy, należało je umorzyć (art. 161 § l pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153. póz. 1270 ze zm.)
Mając powyższe na względzie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.