Uzasadnienie
W dniu 11 lutego 2006 r. D.B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...].
Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 20 marca 2006 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2006 r. po dwukrotnym awizowaniu przesyłki w dniach 30 marca 2006 r. i 7 kwietnia 2006 r.
Skarżący nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia.
Sąd zważył:
W myśl przepisu art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim zgodnie z treścią art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy, gdy przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna (art. 231 p.p.s.a.). W tej sytuacji nie wskazanie przez skarżącego w skardze, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny skargi, który strona jest zobowiązana usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Dwukrotnie doręczyciel nie zastał adresata w domu i z tego powodu przesyłkę dwukrotnie awizowano. Mimo dwukrotnego awizowania przesyłka nie została podjęta w terminie. Z treści art. 73 p.p.s.a. wynika, iż w razie niemożności doręczenia pisma (np. w związku z nieobecnością adresata w domu), pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Zgodnie zatem z powołanym wyżej przepisem za dzień doręczenia opisanego wyżej wezwania do usunięcia braków formalnych skargi należałby uznać dzień 6 kwietnia 2006 r. Jednakże z uwagi na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. sygn. akt P. 13/2005 należy przyjąć, iż skuteczne doręczenie wezwania skarżącemu nastąpiło siódmego dnia od drugiego awizowania przesyłki, a więc w dniu 14 kwietnia 2006 r.
Mimo upływu terminu do usunięcia braku formalnego skargi, skarżący nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.
(-) Barbara Rennert