Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp.z 6 lipca 2006 r., sygn. akt I SA/Go 347/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim
Skład
sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko przewodniczący
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lipca 2006 r.
Sprawa
sprawy ze skargi T. i J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko

Uzasadnienie

W dniu 14 lutego 2006 r. podatnicy T. i J.K., za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2006r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji - Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2005 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r.

Organ podatkowy, za pośrednictwem którego skarga została wniesiona, w dniu 16 marca 2006r., z powołaniem się na przepisy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej zwanej "Ppsa" - wydał decyzję Nr [...], w której uchylił w całości swoją decyzję (zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego), jak również poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz stwierdził nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. w wysokości 2.262,00 zł.

Wskazana decyzja z dnia [...] marca 2006 r. wydana została w wyniku uznania przez Dyrektora Izby Skarbowej, iż skarga podatników T. i J.K. zasługuje w całości na uwzględnienie.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji podjętej w trybie art. 54 § 3 Ppsa organ podatkowy po przeanalizowaniu zgłoszonych przez skarżących zarzutów, jak również z uwzględnieniem aktualnego orzecznictwa przyjął, że stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 83 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., wolne od podatku dochodowego były należności pieniężne wypłacone policjantom, żołnierzom i pracownikom cywilnym jednostek wojskowych użytych poza granicami państwa w celu udziału w konflikcie zbrojnym lub dla wzmocnienia sił państwa albo państw sojuszniczych, misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, a także należności pieniężne wypłacone żołnierzom, policjantom i pracownikom pełniącym funkcje obserwatorów w misjach pokojowych organizacji międzynarodowych i sił wielonarodowych.

Ustawodawca nie dokonał przy tym żadnego rozgraniczenia wypłacanych należności pieniężnym i w związku z powyższym brak było podstaw prawnych by przyjmować, że w 2002 r. przysługujące żołnierzom pełniącym zawodową służbę poza granicami państwa, należności z tytułu pełnienia czynnej służby wojskowej na ostatnio zajmowanym w kraju stanowisku służbowym, nie podlegały zwolnieniu z opodatkowania. Dopiero bowiem z dniem 1 stycznia 2003 r. dokonano nowelizacji cyt. art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f. dodając w jego treści wyraźnie, że zwolnienie nie ma zastosowania do wynagrodzeń za pracę oraz uposażeń i innych należności pieniężnych przysługujących z tytułu pełnienia służby na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

Nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. w kwocie 2.262,00 zł wyliczono podatnikom w oparciu o dane wynikające ze zgromadzonego materiału dowodowego.

W okolicznościach niniejszej sprawy oznaczało to uwzględnienie skargi w całości, zgodnie z art. 54 § 3 Ppsa.

Dyrektor Izby Skarbowej przekazując Sądowi skargę T. i J.K. oraz akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę, zgłosił zatem wniosek o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Skardze nadany został bieg, co polegało m.in. na zwróceniu się przez Sąd do skarżących o podanie informacji, czy cofają skargę w związku z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...].

Skarżący T. i J.K. nie udzielili informacji w powyższym zakresie.

Sąd wziął jednak pod uwagę, iż w myśl art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa postępowanie umarza się również wtedy, gdy postępowanie to z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1, tj. w przypadku skutecznego cofnięcia skargi, czy wymienione w pkt 2 - w wypadku śmierci strony, stało się bezprzedmiotowe.

Wydanie przez organ decyzji w drodze tzw. autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 Ppsa czyni postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym bezskutecznym a wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa Sąd wydał postanowienie o umorzeniu postępowania.

sędzia WSA

Krystyna Skowrońska-Pastuszko

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.