Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów postępowania, podnosząc, iż nie ma pieniędzy ani majątku wystarczającego do sfinansowania wpisu od skargi.
Oświadczył, iż mieszka wraz z żoną i czworgiem dzieci (w wieku 29, 19, 15 i 13 lat). Według twierdzeń skarżącego cała rodzina utrzymuje się z dochodów z prac dorywczych jego i żony w łącznej wysokości 1150 zł. Nadto podał, że nie posiada oszczędności, ani innych istotnych składników majątkowych.
W trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) skarżący został wezwany do złożenia dokumentów potwierdzających status bezrobotnych jego i żony, wyciągów z ich rachunków bankowych, odpisów ich ostatnich rocznych zeznań podatkowych oraz oświadczenia o wysokości miesięcznych wydatków.
Pismo sądowe zawierające wezwanie doręczono skarżącemu 5 czerwca 2008 r.
Pomimo upływu zakreślonego w nim terminu skarżący nie złożył żądanych dokumentów i oświadczeń.
W tym stanie rzeczy należało stwierdzić co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., stronie będącej osobą fizyczną można przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście - obiektywnie niemożliwe.
Ze wspomnianego przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika jednak, że ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy (post. NSA z 6.10.2004r. GZ 71/04 ONSAiWSA z 2005r. z. 1 póz. 8).
Niemniej w razie, gdy oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy jest niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu posiadania bądź stanu rodzinnego lub budzi w tych kwestiach wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub jej stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.).
Zaniechanie złożenia żądanych dokumentów skutkuje rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy w oparciu o treść oświadczeń zawartych w złożonym formularzu (zob. post. NSA z 31.lll.2005r. II FZ 126/05 ONSAiWSA z 2006r. z. 1 póz. 13).
Kierując się powyższymi kryteriami należało uznać, iż skarżący nie wykazał istnienia przesłanek prawa pomocy.
Twierdzenia skarżącego zawarte w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach nie zostały przez niego poparte wystarczającymi dowodami dokumentami. Brak mianowicie dowodów potwierdzających status bezrobotnych skarżącego i jego żony oraz brak oszczędności. Zaniechanie przedstawienia tych dokumentów uniemożliwia procesową weryfikację oświadczeń skarżącego, a w konsekwencji także dokonanie kategorycznych ustaleń dotyczących jego sytuacji majątkowej. Nie jest zatem możliwe stwierdzenie, czy uiszczenie przez skarżącego wpisu od skargi istotnie przekracza jego zdolności płatnicze.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.