Uzasadnienie
Skarżąca S.B. dnia 18 marca 2010 r. złożyła z uchybieniem ustawowego terminu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania od decyzji bez rozpatrzenia. Jednocześnie w załączeniu przedłożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem I SA/Go 355/10 z dnia 17 maja 2010 r. odmówił przywrócenia terminu do złożenia skargi.
Orzeczenie zostało doręczone skarżącej dnia 7 czerwca 2010 r. (k-38 akt sądowych.). Od w/w postanowienia nie wniesiono zażalenia i stało się ono prawomocne od dnia 15 czerwca 2010r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153 poz. 1270 – zw. dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie; za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt2 i §3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie, kwestią pozostającą poza wszelkimi wątpliwościami jest złożenie przez stronę skargi z uchybieniem ustawowego – 30-dniowego terminu do jej wniesienia.
Strona, co prawda skorzystała z prawa do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, niemniej jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wniosek ten oddalił, a postanowienie w tym przedmiocie stało się prawomocne.
Wobec przedstawionych okoliczności należy stwierdzić, iż skarga S.B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania od decyzji bez rozpatrzenia została złożona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Zważywszy na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt2 i §3 p..p.s.a. orzekł jak w sentencji.