Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] określającą skarżącemu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2008 w kwocie 216.546 zł.
Powyższa decyzja została wysłana przez organ na wskazany przez skarżącego adres (ul. [...]). Jednakże po dwukrotnym awizowaniu w dniach [...] lipca 2016 r. i [...] sierpnia 2016 r. przesyłka ta wróciła do nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie" (tom V k. 43 akt administracyjnych).
W dniu 5 października 2016 r. (data nadania w Urzędzie pocztowym – k. 4 akt sądowych) R.S. wniósł skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2016 r. Skarżący podniósł, że wielokrotnie informował organ, że nie mieszka pod adresem [...], wielokrotnie też wysyłał do Izby Skarbowej pisma podając adres do wysyłki korespondencji skr. [...].
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że podejmował próby ustalenia adresu do korespondencji ze skarżącym. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. wezwał R.S. do udzielenia pisemnych wyjaśnień m.in. czy korespondencję w sprawie należy kierować na adres podany przez skarżącego w piśmie, które wpłynęło do Urzędu Skarbowego w dniu 26.08.2015 r., tj. na adres: ul. [...], czy też korespondencję w sprawie należy kierować na adres wskazany w odwołaniu (data nadania w placówce pocztowej: 22.03.2016 r.), tj. ul. [...]. Organ zaznaczył, że jednocześnie pouczył skarżącego, iż w przypadku nieudzielenia odpowiedzi na wezwanie, korespondencja w sprawie będzie kierowana na adres wskazany w odwołaniu.
Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnił, że ww. wezwanie zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613) w dniu 13 czerwca 2016 r. na adres ul. [...] oraz w dniu 20 czerwca 2016 r. na adres ul. [...]. Jednakże skarżący nie udzielił na nie odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie zaś z regulacją art. 54 § 1 tej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, Sąd odrzuca postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a.).
Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy zaskarżoną decyzję, z uwagi na brak odpowiedzi skarżącego na wezwanie organu odnośnie adresu do doręczeń, zgodnie z pouczeniem, wysłano na wskazany przez skarżącego w odwołaniu adres. Decyzja ta została skarżącemu doręczona w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej w dniu 2 sierpnia 2016 r. Tym samym 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął skarżącemu z dniem 1 września 2016 r. Jednakże R.S., nadał przedmiotową skargę w Urzędzie Pocztowym w dniu 5 października 2016 r. W takiej sytuacji stwierdzić należało, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu.
Zaznaczyć należy, że wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę jej dopuszczalności. Określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. termin jest terminem ustawowym, tj. nie może być skracany ani przedłużany przez sąd, prekluzyjnym w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę, oraz terminem procesowym, a więc w razie jego uchybienia dopuszczalne jest jego przywrócenie skarżącemu (por. postanowienia NSA: z 20 września 2012 r., sygn. akt I GSK 1143/12, oraz z 25 września 2013 r. sygn. akt II GSK 1765/13 dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednakże skarżący w rozpoznawanej sprawie nie wystąpił w z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. skargę odrzucił.