Uzasadnienie
Wnosząc w dniu 2 marca 2006 r. skargę na doręczoną prawidłowo w dniu 16 grudnia 2005 r. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję I instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. w kwocie 1.756,40 zł skarżący J. i U.J. złożyli też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wymienioną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej.
Wniosek o przywrócenie terminu podlegał rozpoznaniu w pierwszej kolejności i postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. Sąd ten wniosek odrzucił wobec niespełnienia określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej P.p.s.a., warunku co do terminu zgłoszenia wniosku.
Postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu stało się prawomocne od dnia [...] sierpnia 2006 r.
Sąd zważył:
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl powyższej regulacji skargę na decyzję doręczoną w dniu 16 grudnia 2005 r. należało wnieść do dnia 16 stycznia 2006 r. (trzydziestodniowy termin upływał w dniu 15 stycznia 2006 r., to jest w niedzielę będącą dniem ustawowo wolnym od pracy, zatem zgodnie z art. 83 § 2 P.p.s.a. za ostatni dzień terminu należało uważać następny dzień, czyli poniedziałek 16 stycznia 2006 r.).
Skarżący tego terminu nie dochowali, a wobec prawomocnego odrzucenia ich wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie można jej traktować inaczej jak tylko jako skargę złożoną po terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia sąd odrzuca postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym i w tej sytuacji Sąd orzekł jak w sentencji.
Sędzia WSA
Krystyna Skowrońska-Pastuszko