Uzasadnienie
Wójt Gminy wydał pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 14j § 1 i 3 w zw. z art. 14b, art. 14c i art. 14k § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) zw. dalej Ordynacja podatkowa. W postanowieniu znalazło się pouczenie, że stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w terminie 30 dni, za pośrednictwem Wójta Gminy.
Gminna Spółdzielnia [...] wniosła skargę na powyższy akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim.
Wójt Gminy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zw. dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, wówczas, w myśl art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku zaś interpretacji indywidualnej przepisów prawa termin do wniesienia wezwania został powiązany z dniem dokonania tej czynności tj. z dniem doręczenia wspomnianej interpretacji.
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego bez wyczerpania środków zaskarżenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa czyni taką skargę niedopuszczalną. Wówczas, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie Wójt Gminy wydał pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. W takim wypadku przed wniesieniem skargi należało zwrócić się o usunięcie naruszenia prawa, zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. Ponieważ strona skarżąca tego nie uczyniła, skargę - jako niedopuszczalną - należało odrzucić.
Nie sposób jednak milczeniem pominąć fakt, że zaskarżona interpretacja nie zawiera podstawowych cech pozwalających jej identyfikację: nie zawiera ani daty jej wydania, ani numeru dokumentu. Co więcej, Wójt Gminy zawarł w zaskarżonym postanowieniu błędne pouczenie, nie informując o konieczności wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Wprawdzie z art. 214 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej wynika, że stronie nie może szkodzić błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania, wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo brak takiego pouczenia, Sąd jednak stoi na stanowisku, że brak pouczenia o konieczności wykorzystania środka, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a, nie może przesądzać o tym, że skarga stanie się dopuszczalna mimo braku wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Natomiast norma zawarta w art. 214 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej oznacza, że skarżący, który nie został prawidłowo pouczony, będzie mógł powołać się na tę okoliczność w przypadku złożenia wniosku w trybie art. 162 cyt. wyżej ustawy tj. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pk 6 p.p.s.a., skargę odrzucił.