Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2011 nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zw. dalej P.p.s.a.) sąd może z urzędu lub na żądanie stron sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie z przepisem art. 156 § 2 P.p.s.a. sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Oczywistość omyłki pisarskiej, rachunkowej lub innej wynika z natury samej omyłki, bądź z porównania orzeczenia z uzasadnieniem, z treścią skargi lub innymi okolicznościami.
Taka okoliczność zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w sentencji postanowienia z dnia 14 lipca 2011 r., błędnie oznaczył formę zaskarżonego rozstrzygnięcia wpisując, że skarga dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, podczas gdy z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, iż zaskarżona została decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2011 nr [...].
Nie może więc ulegać wątpliwości iż, popełniony błąd ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej w żaden sposób nie wpływającej na orzeczenie Sądu, w związku z czym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. podlega z urzędu sprostowaniu, co orzeczono na wstępie.