Uzasadnienie
Wyrokiem z dniu 17 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę P Sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2009 nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej organowi egzekucyjnemu wierzytelności.
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może z urzędu lub na żądanie stron sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Zgodnie z przepisem art. 156 § 2 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność.
W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjęty jest pogląd, iż oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Przenosząc powyższe ogólne uwagi na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 marca 2010 r. popełniono omyłkę w zapisie imienia jednego z członków składu orzekającego Sędziego WSA albowiem wpisano "Stena", a prawidłowo wpisane winno być imię "Stefan".
Nie może ulegać wątpliwości iż, popełniony błąd ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej w żaden sposób nie wpływającej na orzeczenie Sądu, w związku z czym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega z urzędu sprostowaniu, co orzeczono na wstępie.