Uzasadnienie
W dniu 17 lutego 2006 r. K.M., za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2006r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...] o odmowie zwrotu opłaty skarbowej w kwocie 30,00 zł wraz z odsetkami w kwocie 19,70 zł - od umowy pożyczki.
Organ podatkowy, za pośrednictwem którego skarga została wniesiona, w dniu 31 marca 2006r., z powołaniem się na przepisy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej Ppsa - wydał postanowienie nr [...], w którym, w wyniku uwzględnienia w całości skargi K.M., uchylił swoje ostateczne postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Jak wynika z uzasadnienia postanowienia organ odwoławczy uznał za zasadne zarzuty skargi, a w szczególności to, że strona nie mogła uchybić terminowi, bowiem wobec braku w decyzji podatkowej pouczenia o trybie odwoławczym, nie biegł termin do wniesienia odwołania.
W tej sytuacji Dyrektor Izby Skarbowej przekazując Sądowi skargę K.M. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, zgłosił wniosek o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Skardze nadany został bieg, co polegało w szczególności na zwróceniu się przez Sąd do skarżącej, by podała informację, czy cofa skargę w związku z postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...].
W piśmie z dnia 24 kwietnia 2006 r. skarżąca K.M. poinformowała Sąd, iż cofa skargę.
Sąd wziął zatem pod uwagę, iż w myśl art. 60 Ppsa skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd pod warunkiem, że nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, bowiem wówczas sąd musiałby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby wystąpiły przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne i w tej sytuacji przyjął, iż skarżąca K.M. dokonała skutecznego cofnięcia skargi.
Wobec powyższego, w związku z powołanym przepisem art. 60 oraz na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa postanowiono umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim.
sędzia WSA
Krystyna Skowrońska-Pastuszko