Uzasadnienie
Do skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, skarżący dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy domagając się częściowego "jak najniższego" zwolnienia od kosztów sądowych.
Z oświadczenia skarżącego jak również z oświadczenia złożonego przez jego żonę w sprawie z jej skargi (sygn. akt I SA/Go 3/11) wynika że skarżący i jego żona są właścicielami mieszkania i nie posiadają innego majątku ani oszczędności. Utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 3.202 zł.
Wcześniej, w toku postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z 26 stycznia 2011 r. (sygn. akt I SO/Go 15/10) uwzględniono wniosek skarżącego o częściowe zwolnienie od wpisu od skargi (powyżej 300 zł). Ustalenia dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego, ległe u podstaw zwolnienia były niemal takie same jak wynikające z obecnie rozpoznawanego wniosku.
Także obecnie wniosek należy uznać za częściowo uzasadniony.
Z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") wynika, że warunkiem uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym jest wykazanie, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Innymi słowy: osoba ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych może je uzyskać jedynie wówczas, gdy poniesienie całości kosztów przekracza jej możliwości majątkowe w tym znaczeniu, że ich poniesienie spowoduje, iż opłaciwszy należne koszty nie będzie w stanie sfinansować podstawowych wydatków życiowych.
Z oświadczenia skarżącego wynika, że w jego sytuacji majątkowej nie jest zasadne zwolnienie od całości kosztów postępowania. Skarżący oraz jego żona uzyskują bowiem stałe dochody, które są wyższe od sumy miesięcznych stałych wydatków. Poniesienie w tej sytuacji wpisu od skargi kasacyjnej w części wynoszącej 200 zł nie spowoduje niebezpieczeństwa niemożności zaspokojenia podstawowych potrzeb rodziny skarżącego.
Uwzględniając powyższe, postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).