Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] listopada 2023 r. [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (Skarżąca) wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (organ II instancji, SKO) z dnia [...] września 2023 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta [...] (organ I instancji) z dnia [...] czerwca 2023 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynikał następujący stan sprawy.
Spółka [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2023 r. wniosła do Prezydenta Miasta [...] skargę na czynność egzekucyjną dotyczącą zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego [...] z dnia 30 marca 2023 r. o numerze [...]. Postanowieniem z [...] czerwca 2023 r. organ I instancji oddalił skargę powołując się na art. 54 § 1 i § 5 u.p.e.a. Organ wskazał, że Spółka odebrała zawiadomienie o zajęciu wierzytelności w dniu 17 kwietnia 2023 r. Termin do złożenia skargi przypadał na dzień 24 kwietnia 2023r., a skarga została nadana w dniu 26 kwietnia 2023 r. tj. po upływie terminu ustawowego.
Spółka [...] w dniu 30.06.2023 r. wniosła zażalenie, w którym zarzuciła organowi naruszenie art. 54 § 1 i § 5 u.p.e.a. wobec dowolnego wskazania przepisu jako podstawy postanowienia. W ocenie Spółki organ bezpodstawnie przyjął, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Zdaniem Spółki została wniesiona w podanym jej terminie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W ocenie Kolegium Spółka odebrała w dniu 17 kwietnia 2023 r. korespondencję zawierającą m.in. zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego datowane na dzień [...] marca 2023 r. Organ stwierdził, że "na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej figuruje wprawdzie data: 13.93.2023 r.", jednakże jest to oczywista omyłka pisarska,“winno być: 14.04.2023 r.", gdyż na stemplu pocztowym figuruje data 17.04.2023 r. oraz data podana przez doręczającego/wydającego przesyłkę to 17.04.2023 r. Spółka wniosła skargę w dniu 26.04.2023 r. a zatem z uchybieniem ustawowemu terminowi do jego wniesienia, przy czym, wraz ze skargą nie zwróciła się do organu egzekucyjnego o przywrócenie uchybionego terminu.
Spółka nie zgodziła się z postanowieniem SKO i pismem z [...] listopada 2023 r. wywiodła skargę, zaskarżając postanowienie w całości. Zarzuciła dowolne przyjęcie, że skarżący odebrał zawiadomienie o zajęciu "w dniu 17 września 2023 r." wskutek przyjęcia, jako oczywistą omyłkę wpisaną datę na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej i bezpodstawne przyjęcie, że jest to data 14 kwietnia 2023 r. Ponadto Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów wobec wskazania jako podstawy zaskarżonego postanowienia niemającego zastosowania w sprawie przepisu art. 54 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wniosła o uchylenie ww. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Jednocześnie w uzasadnieniu wskazał, że na potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej “figuruje wprawdzie data: 13.03.2023 r., jednakże jest to oczywista omyłka pisarska (winno być: 14.04.2023 r.), gdyż na stemplu pocztowym figuruje data 17.04.2023 r. oraz data podana przez doręczającego/wydającego przesyłkę to 17.04.2023 r.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się niezasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z zm., dalej: P.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, który dotyczy interpretacji podatkowych i który nie ma zastosowania w sprawie.
Sprawa została rozpoznana przez Sąd w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 i art. 120 P.p.s.a.
Spór w sprawie dotyczytego czy w ustalonym stanie faktycznym i prawnym organ trafnie uznał, że Skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479 z zm., dalej jako: u.p.e.a.), zobowiązanemu przysługuje skarga na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego. Skargę na czynność egzekucyjną wnosi się do organu egzekucyjnego, który dokonał tej czynności, nie później niż w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu dokumentu stanowiącego podstawę dokonania zaskarżonej czynności egzekucyjnej (art. 54 § 3 u.p.e.a.).Sposób obliczania terminu określonego w dniach reguluje art. 57 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej jako" K.p.a.), mający stosownie do art. 18 u.p.e.a. odpowiednie zastosowanie wpostępowaniu egzekucyjnym, który stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.
W myśl art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej określonego operatora, w tym Poczty Polskiej S.A.. Zatem istotą sprawy, w której organ stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest ustalenie, w jakim dniu miało miejsce prawidłowe doręczenie zawiadomieniao dokonaniu czynności egzekucyjnej oraz ustalenie kiedy została wniesiona skarga na czynnośćegzekucyjną.
W niniejszej sprawie organ uznał, że zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego [...] z dnia [...] marca 2023 r. skutecznie doręczono Spółce w dniu 17 kwietnia 2023 r. Natomiast w ocenie strony skarżącejorgan dowolnie przyjął, że odebrała ona zawiadomienie o zajęciu "w dniu 17.09.2023 r." oraz "dowolnie przyjął, że jest to data 14.04.2023 r.".
W tak zarysowanym sporze Sąd rację przyznał organowi.
Z uwagi na nieścisłości znajdujące się w opisie stanu faktycznego zawartego zaskarżonym postanowieniu, niezbędne jest uporządkowanie kwestii doręczenia przesyłki zawierającej zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.
Zawiadomienie to (k. 25 akt administracyjnych) zostało sporządzone [...] marca 2023 r. Z potwierdzeniu odbioru (k. 18 akt administracyjnych) wynika, że 3 kwietnia 2023 r. przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej o czym zawiadomiono adresata. Z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie, pozostawiono powtórne zawiadomienie w dniu 11 kwietnia 2023 r. Stosownie do daty przyjętej przez wydającego oraz datownika placówki oddawczej, przesyłka została odebrana w dniu 17 kwietnia 2023 r. Z kolei odbierający przesyłkę wskazał na datę 17 marca 2023 r.
Z uwagi na datę sporządzenia zawiadomienia o zajęciu oczywistym jest, że jego doręczenie nie mogło nastąpić 17 marca 2023 r. Nie mogło też nastąpić, jak zdaje się sugerować strona skarżąca, 17 września 2023 r. – czyli po wydaniu zaskarżonego do Sądu postanowienia.
Zaznaczyć należy, że strona skarżąca nie wskazuje ani daty odbioru ww. przesyłki, ani z czego wywodzi twierdzenia przeciwne do tych, które przyjął organ. Trudno zatem w jakikolwiek dodatkowy sposób odnieść się do argumentacji skargi.
Zdaniem Sądu w sytuacji gdy data wpisana na potwierdzeniu odbioru przez adresata jest w oczywisty sposób nieprawidłowa, a daty umieszczone na tym dokumencie przez wydającego albo doręczającego przesyłkę oraz placówkę oddawczą są zgodne i nie budzą wątpliwości, doręczenie przesyłki można uznać za skuteczne i dokonane w dacie wskazanej przez operatora pocztowego.
Podsumowując, dokonana ocena treści znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru jednoznacznie wskazuje, że doręczenie zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowegoz dnia [...] marca 2023 r. miało miejsce w dniu 17 kwietnia 2023 r. W konsekwencji skarga na czynność egzekucyjną nadana w dniu 26 kwietnia 2023 r. została wniesiona z uchybieniem siedmiodniowego terminu, bowiem termin ten upłynął w dniu 24 kwietnia 2023 r. Zatem zasadnie uznał organ, że wniesiona przez Skarżącą skarga na czynność egzekucyjną została złożona z uchybieniem terminu określonego w art. 54 § 3 u.p.e.a.
Należy jednak wskazać, że ustalenie okoliczności uchybienia terminu wniesienia skargi na czynność egzekucyjną obligowało organ do wydania orzeczenia na podstawie art. 17 § 1c u.p.e.a.. Zgodnie z tym przepisem organ egzekucyjny stwierdza, w drodze postanowienia, uchybienie terminu do wniesienia skargi, wniosku lub innego podania, którego wniesienia jest ograniczone terminem; na postanowienie przysługuje zażalenie.
W ocenie Sądu, brak wskazania ww. przepisu wśród podstaw prawnych postanowień organów obu instancji oraz niezgodne z tym przepisem sformułowanie treści rozstrzygnięcia organu I instancji, pozostaje bez wpływu na wynik sprawy. Obydwa wydane w sprawie postanowienia zawierają bowiem prawidłowe wskazanie przyczyn z powodu których organy uznały, że skarga została wniesiona po terminie oraz przytaczają podstawę prawną w postaci art. 54 § 3 u.p.e.a. Strona została również prawidłowo pouczona o możliwości wniesienia zażalenia, o którym mowa również w treści w art. 17 § 1c u.p.e.a.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.