Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...], wydaną m.in. na podstawie art. 129 ust. 1 i art. 139 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2015 r. poz. 612), Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] odmawiającą skarżącej spółce stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za poszczególne miesiące od stycznia do kwietnia 2011r.
Na powyższą decyzję "G" Sp. z o.o. w likwidacji, reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę zarzucając jej m.in. naruszenie art. 2, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 21 i art. 64 ust. 1 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji RP poprzez zastosowanie niezgodnego z tymi przepisami art. 139 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zależność pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania innego tzw. prejudycjalnego polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Warunkiem rozstrzygnięcia tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego postępowania administracyjnego (ogólnego lub podatkowego) sądowoadministracyjnego, sądowego przed Trybunałem Konstytucyjnym lub przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. Sytuacja, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. dotyczy okoliczności, w której występuje zagadnienie prejudycjalne pozostające w bezpośrednim związku z rozpoznawaną sprawą, a sąd nie jest władny samodzielnie tego zagadnienia rozstrzygnąć (por. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 289/14 dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zaskarżona w rozpoznawanej sprawie decyzja została wydana m.in. na podstawie art. 139 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. W jednym z podniesionych zarzutów skarżąca spółka zarzuciła organowi naruszenie art. 2, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 3 w zw. z art. 21 i art. 64 ust. 1 oraz art. 64 ust. 3 Konstytucji RP poprzez zastosowanie niezgodnego z tymi przepisami art. 139 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.
Sądowi z urzędu wiadomym jest, że do Trybunału Konstytucyjnego została skierowana skarga konstytucyjna o zbadanie zgodności art. 139 ust. 1 ustawy o grach hazardowych z art. 2 w związku z art. 20, art. 21, art. 22, art. 31, art. 64 ust. 1 i ust. 3, art. 84 oraz art. 217 Konstytucji RP. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt SK 3/14.
Stwierdzić zatem należy, że przedmiotem skargi konstytucyjnej w sprawie SK 3/14 jest przepis prawa stanowiący podstawę materialnoprawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Nadto poruszona w jednym z zarzutów skargi kwestia konstytucyjności art. 139 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, będzie oceniana przez Trybunał w sprawie SK 3/14.
W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SK 3/14 będzie miało wpływ na ocenę legalności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji.
Tym samym Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny skargi konstytucyjnej zarejestrowanej pod sygn. akt SK 3/14.