Uzasadnienie
I.B. reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych.
Skarżąca wywiodła skargę zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, jak również naruszenie prawa materialnego. W tym drugim zakresie zarzut dotyczył naruszenia art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm. – u.p.d.o.f.) przez jego zastosowanie i oparcie na nim podstawy prawnej zaskarżonej decyzji. Dodatkowo w skardze został zgłoszony wniosek o zawieszenie na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012 r. poz. 270 ze zm. – P.p.s.a.) postępowania do czasu uzyskania stanowiska Trybunału Konstytucyjnego. W motywach wniosku skarżąca przywołała pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie I SA/Go 336/13, przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu w przedmiocie zgodności z Konstytucją wyżej wymienionego przepisu art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że zawieszenie postępowania w rozpoznawanej sprawie nie może nastąpić na podstawie powołanego przez skarżącą art. 124 § 1 pkt 5 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie przedstawienia przez sąd w tym postępowaniu pytania prawnego Trybunałowi Konstytucyjnemu albo Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jest to więc przepis właściwy do zawieszenia postępowania, ale wyłącznie w sprawie, w której zostało przedstawione pytanie prawne, w tym przypadku w sprawie o sygn. akt I SA/Go 336/13.
Natomiast zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 3 października 2013 r., sygn. akt I SA/Go 336/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie "czy art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 z późn. zm.), jest zgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji".
Ponadto postanowieniem z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt II FSK 1835/13 do Trybunału Konstytucyjnego wystąpił Naczelny Sąd Administracyjny z pytaniem następującej treści: "Czy art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.), jest zgodny z art. 2 w zw. z art. 84 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?".
W rozpoznawanej sprawie zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane na podstawie art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym w 2008 r. a więc nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.).
W ocenie Sądu zakres przedstawionych Trybunałowi Konstytucyjnemu pytań prawnych w sprawach I SA/Go 336/13 i II FSK 1835/13 ma bezpośredni związek z problematyką prawną niniejszej sprawy, zatem jej rozstrzygnięcie zależy do wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W kwestii zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego Sąd miał wzgląd również na inny jeszcze aspekt. Niekwestionowane jest stanowisko, że celowość zawieszenia postępowania na podstawie art.125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005, s. 302). Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z Konstytucją lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach, stanowi podstawę do wznowienia postępowania, uchylenia decyzji lub innego rozstrzygnięcia na zasadach i w trybie określonych w przepisach właściwych dla danego postępowania.
W myśl art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej postępowanie zakończone wydaniem ostatecznej decyzji wznawia się, jeżeli decyzja została wydana na podstawie przepisu, o którego niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, ustawą lub ratyfikowaną umową międzynarodową orzekł Trybunał Konstytucyjny. Zgodnie z kolei z art. 272 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Wydanie zatem przez Sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przed rozpoznaniem przez Trybunał Konstytucyjny pytań skierowanych przez Naczelny Sąd Administracyjny (II FSK 1835/13) oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim (I SA/Go 336/13) mogłoby skutkować wystąpieniem przez stronę z wnioskiem o wznowienie postępowania.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił zatem zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnięcia w ramach wskazanych pytań prawnych.